خارج از هیاهوی روزانه در هسته مرکزی شهر میانه و به دور از تمامی دغدغه ها مرکزی واقع شده که عاشقان توانجویان، عاشقانه ۳۳دختر معلول ذهنی بالای ۱۴سال را نگهداری می کنند.

به گزاش پایگاه اطلاع رسانی میانه نیوز، تقویم تاریخ ۲۴ اسفند را نشان می داد، با ذهنی خسته صبح زود که کارگران به سرکار و کارمندان به ادارت خود می رفتند تصمیم گرفتم فارغ از هرگونه هیاهوی سیاسی و اجتماعی به خانه معلولین ذهنی دختران زینب کبری رفته تا به دور از تق تق صفحه کلید لپ تاپ و دغدغه فعالیت خبری و یافتن سوژه خود به این مرکز بروم تا لحظاتی را در کنار معلول هایی باشم که عشق و ایثار را در هم آمیخته اند.

وارد این مرکز که شدم انگار وارد دنیایی دیگر شدم و آغاز روز۲۴ اسفندم را متفاوت دیدم اما در آن گوشه و کنارها با دیدن دختران مظلوم و با مهری که نگاهم، لبخند ها را به گریه و نفسم همانند بغض به جانم افتاد.

خارج از هرگونه هیاهوی شهری و مشکلات روزانه زندگی، خارج از تمامی بی مهری های روزانه و گذر زندگی به سبک مجازی، خارج از تمام دغدغه های مالی و اجتماعی روزانه، مرکزی در پشت امامزاده اسماعیل (ع) شهر میانه واقع شده است که عاشقان توانجویان، عاشقانه ۳۳ دختر معلول ذهنی بالای ۱۴سال را در آغوش کشیده و لبخند پرمهر خدارا در لقای نگاه معصومانه آمیخته به درد را، برایشان ترسیم می کند.

آن دختران معصوم را که از دور تماشا کردم در قلبم تلنگری افتاد و به فکری فرو رفتم و یاد تابلویی افتادم که روی آن نوشته بود: " مرکز نگهداری دختران معلول ذهنی زینب کبری ". به خوبی کلمه ی زینب و این دختران را در قلبم معنا کردم و با خود گفتم بعد مصایب و مشکلاتى که بر آن حضرت وارد شد، حق است که نام این مرکز را هم زینب کبری گذاشته اند.

همانگونه که پیامبر(ص) نیز فرموده اند: هر کس بر حضرت زینب بگرید، همانند کسى است که بر حسن و حسین گریسته است و در اینجا درک می کنیم اینان نیز پاره تنان زینب کبری هستند؛ دخترانی که بدون هیچ ادعایی به زندگی خود ادامه می دهند و می توان زندگی را در نگاهشان معنا کرد.

دختر معلول ذهنی: آرزویم ظهور امام زمان(عج) و نابودی دشمنان است

وارد یکی از کلاس های آموزشی این مرکز شدم و در بدو ورود همان چه که در ذهن خود برایم ترسیم کرده بودم اتفاق افتاد، فضایی آرام اما آمیخته با درد.

چنان فضای غریبی در کنار تمامی داشته های و امکانات بسیار خوب مرکز در فضا آمیخته بود که گویی دل سنگ ها نیز برای مظلومیت جسمی این دختران می سوزد.

نگاهم به نگاه دخترانی افتاد که سکوت درونشان همه را مجذوب خود می کرد، دوستم همراهم بود و در تهیه گزارش کمکم می کرد، به طور ناگهان چشمانم به نگاهش افتاد، دیدم که اشک در چشمانش جمع شده و در لقای درد و تلخی ها و فراز و نشیب های زندگی این دختران معصوم و بی گناه می سوزد.

دیگر صبرم لبریز شده بود، گفتم بروم و چند کلمه ای با آنان درد و دل کنم؛ آنقدر در صاحت وجودی یکی از معلولان غرق شده بودم که وقتی دوربین را به سمتش گرفتم لبخند زیبا و پرمهر او، حکم طناب داری داشت بر گلویم و نفسم را به شماره انداخت.

به سراغ یکی از آنان رفتم و از او پرسیدم نامش چیست و چند سال دارد؟ در جوابم گفت زهرا رشیدی هستم ۳۶ سال دارم.

زهرا رشیدی

به او گفتم چند سال است در این مرکز فعالیت می کنی و چه آرزویی داری؟ زهرا گفت بیش از ۱ و نیم سال است که در این مرکز هستم و آرزویم موفق شدن در زندگی و صاحب شغل شدن است.

به سراغ یکی دیگر از این دختران رفتم و از او پرسیدم نامش چیست و چند سال دارد؟ او با لبخند گرمی گفت سیما زعفرانی هستم و ۲۵ سال دارم.

سیما زعفرانی

به او گفتم تو چه آرزویی داری و حرف دلت چیست؟ سیما با نگاه پرمهرش جواب داد: من می خواهم در کارم موفق باشم و ستون خانواده و پشتیبان پدر و مادرم باشم و از مربی خودم راضی هستم و خیلی دوستش دارم و برای همه احترام قائلم.

به سراغ یکی دیگر از دختران معلول این مرکز رفتم و از او نیز همین سوال ها را پرسیدم. او در پاسخ به من گفت: من زهرا مقبولی هستم ۳۴ سال دارم.

زهرا برایم از آرزوهایش گفت: من آرزو دارم امام زمان (عج) ظهور کند و دشمنان را نابود کند و مسلمانان را پیروز کند.

زهرا مقبولی

جوابش دلم را خون کرد و از او پرسیدم از پدرو مادرت راضی هستی؟ زهرا گفت که خیلی از آنان راضی هست و از دنیا بیشتر دوستشان دارد ولی مربیش آرام گفت که پدرش به رحمت خدا رفته ولی این دختر بهشتی حس می کند هنوز هم سایه پدر را بر سر دارد.

این مرکز در ۱۰بخش مختلف به آموزش دختران معلول ذهنی می پردازد

داوود کاظمی مسئول مرکز نگهداری مرکز نگهداری دختران معلول بالای چهارده سال در گفت و گو با خبرنگار تسنیم می گوید: مرکز نگهداری دختران معلول ذهنی زینب کبری در سال ۱۳۸۸ تاسیس شده است و ما در سال ۸۸ مرکز توانبخشی دخترانه بالای ۱۴سال را در شهرستان میانه نداشتیم و فقط زیر ۱۴سال را دارا بودیم.

کاظمی گفت: خوشبختانه ما در سال ۸۸ با کمک بهزیستی موفق به تاسیس مرکزی برای نگهداری و حرفه آموزی دختران معلول ذهنی بالای ۱۴ سال شدیم که این مرکز نه تنها در حیطه توانبخشی بلکه در بخش های مختلف اعم از فیزیوتراپی، کاردرمانی و همچنین مشاوره قبل از ازدواج و بعد از ازدواج و حتی در دوران بارداری نیز آموزش های لازم را به معلولین می دهد.

وی با اشاره به سختی آموزش معلولان ذهنی، اظهار داشت: اگر یک فرد سالم بخواهد برای مثال حرفه گل سازی را یاد بگیرد در عرض چند ماه می تواند موفق شود ولی یک فرد معلول ذهنی چندین ماه یا سال طول می کشد تا به این حرفه دست یابد و مربیان ما سالیان بسیار زیادی تلاش کردند تا به آنان نه تنها حرفه گلسازی بلکه بسیاری از فنون دیگر را آموختند.

این مسئول دلسوز به نگهداری و آموزش ۳۳ دختر معلول ذهنی بالای ۱۴سال پرداخت و تصریح کرد: ما به قدری به این معلولان عزیز آموزش دادیم که آنان توانستند در فنی و حرفه ای موفق به کسب مدرک درجه سه شوند تا خانواده آنان بتوانند از وام این مدرک فرزندشان بهره مند شوند و نیازهای خود را رفع کنند.

کاظمی با اشاره به هدف این مرکز از نگهداری دختران معلول، اذعان داشت: هدف ما این است که سطح نگرش جامغه به افراد معلول ذهنی را تغییر دهیم بدین معنا که زمانی فردی یک معلول را در بیرون مشاهده می کرد و با نگاهی متفاوت از کنار او می گذشت، امروز مشاهده می کند که همان معلول؛ مشغول به حرفه گلیم بافی، طراحی و گلدوزی و بسیاری از حرفه های دیگر شده است.

مسئول این مرکز افزود: ما در ۱۰ بخش اعم از ساخت گل های چینی، ساخت گل های الیافی بلند، آموزش روبان دوزی، آموزش طراحی رو پارچه، آموزش نقاشی، آموزش گلیم بافی، آموزش مهارت های شناختی، آموزش جعبه سازی، آموزش پولک دوزی و عروسک سازی از جمله این بخش هاست که مربیان ما به معلولین ذهنی این مرکز آموزش می دهند.

داوود کاظمی ادامه داد: در کنار این مسائل مهم ترین هدف نگهداری ما از این معلولان ذهنی، آموزش مهارت های خودیاری و افزایش اطلاعات عمومی و انواع مختلف آموزش های اجتماعی و فرهنگی که زیرمجموعه های فراوانی دارند، می باشد.

وی در آخر به مشکلات این مرکز اشاره کرد و گفت: هنوز محل این مرکز ما اجاره ای می باشد و ماهانه در قبال این اجاره پرداخت می کنیم و در رابطه با خانواده این عزیزان باید گفت که خانواده بیشتر آنان در حاشیه شهر زندگی می کنند و مشکلات فراوانی از جمله مشکلات مالی دارند که از مسئولان مربوطه خواهشمندیم به حل مشکلات آنان پرداخت کنند.

کاظمی اضافه کرد: ما با خانواده این معلولان ماهیانه یک جلسه برگزار می کنیم و در رابطه با مشکلات خود آن ها و فرزندانشان گفت و گو می کنیم تا بهتر بتوانیم با آنان آشنا و در بهبود زندگی و معیشت آنان سهیم باشیم.

توانجویان الگوی مناسبی برای رفتار ما انسان ها هستند

روزهای پایانی اسفند بهانه ای شد لحظاتی را در کنار این دختران معصوم سپری کنیم در این به این نتیجه رسیدیم که توانجویان بسیار الگوی مناسب رفتاری برای ما هستند و ما باید به بهترین شکل از آنان یاد بگیریم چرا که تمامی ۳۳ دختر معلول بالای ۱۴سال این مرکز حرف های زیادی برای گفتن داشتند.

توفیق خدمت به جامعه معلولین نصیب هر شخصی نخواهد شد و باید این فرصت الهی را مغتنم شمرد و با همت عالی و مضاعف باید حقوق انسانی و اخلاقی را رعایت کرد تا این عزیزان از شرایط مناسب زندگی برخوردار باشند.

بعد از پخش گزارش مرکز نگهداری دختران معلول شهرستان میانه از صداوسیمای آذربایجان شرقی، این گزارش به ثمر نشست و سرهنگ قادری جانشین سپاه عاشورای استان به شهرستان میانه آمده و با اهدای کارت هدیه به خانواده معلولین ذهنی عید را به آنان تبریک گفته و از زحمات والدین و مربیان آنان در راستای نگهداری فرزندانشان تشکر کرد.

 

گزارش از محمد زینالی

انتهای پیام/

دسته : اخبار شهرستان میانه

این خبر را به اشتراک بگذارید :