«وَلَاتَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فِی سبیلِ اللّهِ أَمواتاً بَلْ أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یرزقونَ» ومپندارید ان کسانی راکه کشته شده اند در راه خدا مرده اند، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی می خورند

به گزاش پایگاه اطلاع رسانی میانه نیوز، در پی درج خبر زنده بودن مرد راسخ جبهه های حق علیه باطل حاج احمد متوسلیان آنی در فضای این مرد بزرگوار جسارت حضور یافته خود را در فضای درونیش هر چند ناچیز قرار داده دست به نگارش گذاشتم.

اینبار نه تنها قلمم برای نوشتن رعشه داشت بلکه جانم و افکارم برای نوشتن از این دلاور نستوه میلرزید ولی بی تاب بود و حول نوشتن داشت.

مردی از خطه و از جنس حاج ابراهیم همت و همسنگر زین الدین ها و شهید علمدارها کسی که از اعماق وجودش وقف انقلاب و دین و آرمان و مردمش بود . کسی که هنگام خواستگاری با همسرش اینگونه اتمام حجت می کند که من قبل از شما با اعتقادهایم عقد انسانیت و معرفت بسته ام و تا هر زمانی که در هر جای زمین به مسلمانی ظلم شود من انجا لبیک گویه مظلومان خواهم بود.

و  این مبانی اغتقادی این مرد بزرگ بود لبیک به مظلومان و رهبرش و این مضمون والا او را تا مرزهای سوریه و لبنان برای یاری مظلومان کشاند، تا اینکه جان در طبق اخلاص گذاشت و در غیبت صغری معرفت و مردانگیش رفت.

حال اینگونه با تو سخن میگوم؛ ای از جنس اساطیر انقلابی تاریخ ایران؛ شنیده ام از جنس مسئولانی بودی که هیچوقت اجازه ندادی زیر لوایت مظلومی به مظلومیت داد برآورد.  شنیده ام در زمان جنگ مسئولیت داشتی حاجی رقم مبلغ دریافتیت مثل مسئولین ارگانهای ما در جامعه ای که فقر و رکورد بیکاری بیداد می کند تجومی بود؟

حاجی مثل برخی از مسئولین زمان ما نزدیکانت را از مال و دارایی دنیوی بی نیاز می کردی و نجومی ترین حقوق ها هم سهم تو بود. راستی مدل ماشینت و سایز منزلت عین مسئولین الان ما بود .شنیدم هیچگاه نگذاشتی داد مظلومی از ظلم بالارود و یا تحت الوایت به کسی ظلم گردد و اگر اینگونه بود آنی رحم نکرده و حق مظلوم میستاندی.

شنیده ام خودکار اداره وخودکار شخصیت جدا بود، جایت خالی الان از بیت المال اختلاس های  میلیاردی می کنند که رقم هایش برای من قابل شمارش نیست.

حاجی هیچ مسئولی اگر زیر لوایش به عده ای انسان ظلم شود عین خیالش نیست رد نمیکند هیچ؛ بلکه تاییدش هم می کند البته خوب و بد همه جا هست ولی بیشتر اینگونه شده اند.

حاجی یادت هست می گفتید کار برای خدا خستگی ندارد اینها میگوید کار برای خدا با فیش نجومی امکان پذیر می شود و باید اقا زاده باشی و به دین و انقلاب مقرب گردی تا نعوض بالله خدا بپذیردت .

حاجی اشک خمینی کبیر پیر جماران برای اه مظلومان را به یاد داری که هیچکدامتان طاقت اشک هایش را نداشتید.  در بین عکس هایت چند عکس یادگاری با رهبر مظلومان عالم سید علی خامنه ای فرزند خلف انقلاب دیدم رهبرمان را چنان مظلوم کردیم، اشکهایش را در آوردیم.

 اویی که امید عالم شیعه است یکبار در نماز انقدر مظلومانه گفت :«جسم نهیفی دارم که تقدیم این نظام و انقلاب می کنم» و اعتراض های غریبانه اش انگار خریداری ندارد. دیگر مظلوم ستایی نیست بلکه مظلوم کشی مد است مسولین کاخ نشین شده و مردم کوخ نشین هستند حاجی حلب آباد و گل و لای آباد و خاک آباد تا دلت بخواهد داریم.

حاجی شاید خیلی بیتابی از دوستان و هم رزمانت خبر بگیری تا با وجود آنها آرام شوی چون ما و افکار و اعتقاداتمان شاید آزارت دهد .خوب با تو و با نسلت غریبه ایم.  بگذار بگویم:

حاج احمد عده ای از دوستان قدیمیت میلیاردها تومان خرج انتخابات کرده اند و دوست دیگرت به چاپلوسی و کسب جایگاه مشغول است و هر کدام با دیگری در حال دعوا هستند. از چند زنه شدن برخی همرزمانت بگویم و یا از  قراردادهای کلان فلانی که زمانی همرزمت بوده است بگویم، برای چه کاری صورت گرفته است.

 حاجی تعجب کرد! به دوستانش و همرزمانش نگاه انداخت شاید با خود می گفت :« نه، این ها را من نمیشناسم! اینجا را نیز به یاد نمی آورم! سرزمین برادری و ایثار، زیر سایه ی رهبری امام خمینی نه هرگز تصور نمی کنم».

سردار عزیز جبهه ها حاج همت یادت است امروز تا دلت بخواهد اتوبانش را داریم کاش وصیت نامه ابراهیم همت را بخوانی به تعبیر نشسته هم رزمانت چندین دسته شده اند  اهل دنیا ؛اهل زرو زیور؛ و اهل سِمت؛ اهل هوا و هوس! دیگر یادی از شهدا و آرمانهایشان نیست دیگر جان ملت یکی نیست دیگر نای برای حرمت مردم و دین نیست.

با حاجی قدمی در کوچه ها زدیم؛ بر روی در و دیوارها پوستر و تبلیغات خوانندگان و بازیگران موج میزند و کسی اورا نمیشناسد. دختران و پسران را با آن تیپ و مدهای نابه هنجار می بیند و تنش می لرزد شاید با خود اینگونه فکر کند که ۳۲سال از وطنم دور بوده ام یا مثل اصحاب کهف به خواب ۳۰۰ ساله فرو افته ام ایا اینهمه تغییر و تحول در این مدت اتفاق افتاد؟

این همه تقلب و فراموشی ارزشها و خیانت دوستان و رزمندگان در عرض این سالها که نبوده ام رخ داده است؟!» حاج احمد تازه در حال آشنایی با این روزگار غریب است. روزگاری که فقط جاه و مقام و قدرت طلبی حرف اول را در آن می زند و ارزش های انسانی و معنویات در کمتر کسی دیده می شود. ایران سال 95 برای او چندان پیشرفته نیست و از این بابت تاسف می خورد. تاسف می خورد که چرا تا بحال شهید نشده است و به همت و باکری نپیوسته است .

آیا حاج احمد آزاد شده؟

بی اختیار این حرف امام خمینی (ره) یادم افتاد:

«از خدا می خواهم که به پدر پیر مردم عزیز ایران صبر و تحمل عطا فرماید و او را بخشیده و از این دنیا ببرد تا طعم تلخ خیانت دوستان را بیش از این نچشد. ما همه راضی هستیم به رضایت او؛ از خود که چیزی نداریم، هر چه هست اوست. والسلام.» (6/ 1/ 68)

دیدم حاجی همانجا آرام به سجده رفت و مانند اصحاب کهف از خدا آرزوی مرگ میکنند تا به آرامش برسد.

 

نگارنده: امین کریم پور

انتهای پیام/

دسته : اخبار شهرستان میانه, مقالات