واژه «دیوث کیست؟» توهین یا واگویی حقیقتی تلخ؟!
به گزاش میانه نیوز به نقل از آناج، در روزهای گذشته هفته نامهای از یک حکم دینی سخن گفت؛ بی آنکه نام شخص خاصی را برده باشد؛ تنها در کنار احادیث نبوی و ائمه (ع) تصاویر بازیگرانی را قرار داد که در یک جشن هنری با ظاهری آشفته و پریشان حضور یافته بودند. این امر در کوتاه ترین زمان ممکن بازخوردهای متنوعی در جامعه و به ویژه بین هنرمندان به جا گذاشت. هنرمندانی که جامعه به غلط آنها را الگو میپندارد و دختران و پسران را به پیروی از مُدهای ایشان ترغیب می نماید. مُدهایی که نه بویی از تمدن چندین هزار سالهی ایرانی بردهاند و نه نشانی از اسلام در خود دارند!
آنچه در این هفته نامه به آن اشاره شده بود این روایت از پیامبر اکرم (ص) بود؛ رسول گرامی اسلام (ص) فرمودهاند: هر مردی که زنش خود را آرایش کند و با آن حالت از منزلش بیرون آید، آن مرد دیوث می باشد و اگر کسی چنین مردان بی تفاوت در مقابل همسر و ( دختران و خواهرانشان ) را دیوث بنامد گناهی نکرده است!
فارغ از اینکه آیا آن رسانه خطاب اشتباهی در بیان خود داشته یا نه؛ روی سخن با کسانی است که اسمأ مسلمان هستند اما در عمل ظاهری نمی توان آثار مسلمانی را در وجنات ایشان یافت. هنرمندانی که از هنر«آرایش های غلیظ» و «لباس های نامتعارف تر» را به ارث برده اند و تمام همّ و غمشان قدم زدن بر روی هر فرش قرمزی با رنگ و لعابی دل انگیرتر و تقدیم ژستکی هنری به دوربین عکاسان است تا مبادا با حضوری متعارف به جرگهی اُملان وبی کلاسان بپیوندند.
تعجب بر انگیز است وقتی هنرمندی همسر خود را با آخرین متدهای زیباسازی به معرض نمایش گذاشته و الگویی نوین از بانوی به روز ایرانی! ارائه می نماید و "به به" و "چه چه" وجنات زیبای همسر را از زبان مردان دیگر بارها می شنود خاطر مبارکش آزرده نمی شود که این را که تمجید از زیبایی هایش می کنند، ناموس من است!
اما در مقابل یک حدیث به آشفتگی میرسند و زمین و زمان را بهم می ریزند؛ توئیت می کنند و پست می گذارند و کامنت می گیرند که آی مردم کجایید که به ما ظلم شده است و حق ما را خورده اند…به ما انگ هرزگی زده اند! چرا بیش از آنکه تاملی در رفتار خود به عنوان سردمداران عرصه ی هنر داشته باشند، توپ را به زمین دیگران می اندازند. اگر کار آنها درست است که جای نگرانی و واکنش نیست زیرا این حدیث شامل حال ایشان نمی شود ولی اگر واقعا خود می دانند که کارشان نادرست است و در دایره ی این قبیل احادیث و روایات قرار می گیرند، چرا به اصلاح نمی اندیشند و با فرافکنی و مظلوم نمایی قصد منحرف ساختن اذهان عمومی را دارند!
البته مخاطب این قبیل روایات تنها هنرمندان نیستند بلکه تمامی مردان این سرزمین را شامل می شود، مردانی که یا در مرام مسلمانی اند و پیرو سیره ی اهل بیت (ع) و یا آریایی مسلک اند و دلشیفتگان اهورا مزدا! نه تاریخ اسلام نشانی از این ولنگاری غیرت در مردان دارد و نه باقی مانده های آثار تخت جمشید و تاریخ ایرانی نشانی از مردانی پیدا می شود که با دست خود زنانشان را به معرض نمایش عموم می گذارند!
بر این باور رسیده ام که مردم این روزها دروغهای پوشیده شده در قاب تملق و چاپلوسی را بیشتر دوست می دارند تا آنکه کسی حقیقت را عریان به ایشان عرضه نماید و پرده از روی چشمانشان بر دارد.
دسته : اخبار روز
این خبر را به اشتراک بگذارید :