هذیان گویی های پیرمرد خبرنگار/ پیرِ قلم فروش ما آلزایمر دارد
پایگاه اطلاع رسانی میانه نیوز– محمّد زینالی، ساعت حوالی ۸ صبح بود با خود گفتم اول صبح است بهتر است آنلاین شوم و ببینم غافِلان فضای مجازی باز با ساز چه کسی رقصیده اند.آری پندارم اشتباه نبود اینبار نوبت یکی از نماینده های شهر بود، خنده ام گرفت چون حرکت تخریبی از این نشریه بعید نبود ولی باز با خودم گفتم چرا همیشه با دید منفی به دیگران نگاه کنیم شاید بنده خدا اینبار حقیقت را نوشته است کمی بعد موبایلم زنگ خورد یکی از آشنایان بود گفت فلانی آن خبر را دیدی؟ گفتم آری. جریان را برایم تعریف کرد و فهمیدم که آن نماینده چون به این مجموعه باج نداده بخاطره همین قسم تخریب وی را خورده اند.
در مورد آقای نماینده کمی تحقیق کردم چون شناختی از وی نداشتم اما گویا وی کم و بیش مرا می شناخت بعد از کلی تحقیق فهمیدم که فرد صادقی است حداقل مثل بقیه وعده و وعید نمی دهد و بهتر است از اینگونه مسئولین در مقابل افرادی که از رسانه به عنوان منافع شخصی استفاده می کنند و به قلم به دید مالی می نگرند دفاع کرد تا پشت پرده اهداف این رسانه ها برای مردم شفاف سازی شود ولی روی اشتباهات آقای نماینده و سایر مسئولین امثال او هم چشم پوشی نمی کنیم خلاصه انسان جایز الخطاست و یک نقد منصفانه می تواند در این مواقع بسیار موثر واقع شود.
همگان شنیده ایم که وقتی داخل یک جعبه میوه سالم یکی از آن میوه ها خراب باشد بقیه را هم خراب می کند حکایت ما خبرنگاران هم شبیه این است هر چقدر برای این شهر دل بسوزانیم و خود را به در و دیوار بزنیم، افرادی هم هستند که با حرکت های جناحی و کورکورانه خود ما را نیز زیر سوال می برند و چهره خبرنگاران را نزد مردم خراب می کنند.
وقتی حرکت اینگونه رسانه ها را می بینم خنده ام می گیرد، خود را مافیای خبر خطاب می کنند غافل از اینکه زمان مافیا بود موقعی بود که خودشان قلم می زدند نه اینکه قلم خود را بفروشند و اختیار آن را به دیگری بسپارند انقدر با حرف ها و مطالبشان شهر را به تشنج می کشانند که گویی کله گنجشک خورده اند؛ البته فعالیت این مجموعه همانند گره ی گور است که نیاز به دندان دارد. به راستی وقتی خداوند در قرآنش به قلم و ارزش آن قسم می خورد چرا برخی انسان ها عبرت نمی گیرند؟
وقتی از سراسر وجود نشریه، تیترها و مطالب توهین آمیز سرشار است ترجیح می دهم سکوت کنم اما بخاطره رسالت ذاتی خویش انقدر این پیر رسانه چوب لای چرخمان می گذارد که مجبور می شوم سکوتم را بشکنم و ملایم تر قلم بزنم تا شاید کمی وجدان داشته باشند و توبه کنند اما آنقدر این مجموعه غافِل «بادمجان دور قابچین» دارد که چشم بسته به نوشته های پیرِ خبرنگار مهر تأیید می زنند و مانند خروس بی محل عمل می کنند.
هرازگاهی یاد پیرمردانی می افتم که کم و بیش سواد دارند اما نمی توانند خودشان بنویسند و دستشان گیرایی گرفتن قلم را ندارد؛ حال حکایت این مجموعه غافِل ما هم این است که یک پیرِ خبرنگار دارد که چند صباحیست دچار آلزایمر شده و هرازگاهی هذیان می گوید و می نویسد اما چون دیگر پیر شده است و قلمش کارایی ندارد ما هم با او کاری نداریم بگذار هرچقدر فریاد می زند، بزند چرا که همه می دانیم این پیرِ قصه ی ما حنایش رنگ ندارد بهتر است خودش از مجموعه اش کنار بکشد و میدان را خالی کند ترس ما از این است که دیگر این مرد کهن سال ما تحمل برخی قلم ها را نداشته باشد.
کار ما مثل کار کاسب کاران است.انها هم وقتی که کرکره را بالا می زنند یک "خدایا به امید تو"یی می گویند و کارشان را شروع می کنند.ما هم صبح که از خانه بیرون می اییم به امید همان خدایی دست به قلم می شویم که به ان قسم خورده و برایش حرمت قائل شده تا مگر مسئولی و سوژه ای پا بدهد و ما هم در راه خیر قدمی بر داریم و گره ی از مشکلی باز کنیم اما عده ای هم هستند که نه تنها یاد خدا را فراموش کرده اند بلکه دستان خود را باز کرده اند و سرگرم قلم فروشی در این دنیای فانی هستند.
خوب یا بد! در زمانه ای هستیم که بحران اقتصادی اش مثل یک گلوله ی برفی شده که از کوه مشکلات قل می خورد و پایین می آید و می شود انچه که نباید بشود! شکم گرسنه دین و ایمان حالی اش نمی شود، چه برسد به حرمت قلم! اما آیا وجدان هم ایمان سرش نمی شود؟ حال این پیرمرد آلزایمری ما به همه ایراد می گیرد انگار که آب کش به کف گیر می گوید چقدر سوراخ داری!
درحال بحث با یکی از همکاران بودم و آنطور که باید از عقاید و افکارش اطلاع زیادی ندارم فقط می دانم انسان محترمی است که برای بعضی چیزها هنوز ارزش قائل است. تعجب می کنم وقتی که می گوید اگر پول خوبی بدهند برایشان می نویسم! درونم آتش می گیرد وقتی برخی ها روی قلم قیمت می گذارند.
بغض گلویم را می گیرد وقتی مجموعه ساندیس خوری را می بینم که برای ساندیس فروشان خوش خدمتی از نوع قلمی اش می کنند و به فکر شکم خود هستند.
انتهای پیام/
دسته : اخبار شهرستان میانه

این نوشته ها بیشتر شبیه نوشته هایی هست که از محفل دود دم سیخ بیرون میاد
در میانه چه خبر است یک عده به هر بهانه ای دکتر فرمند را تخریب مکنندواز دکتر شیویاری بت می سازند عده ای دیگر با کوچکترین بهانه دکتر شیویاری را می کوبند واز دکتر فرمند یک موجود مقدس می سازند .این افراط وتفریط موجب عقب ماندگی شهرستان شده است اگر این دو نماینده هم بخواهند متحدشوند مطمئنا طرفدارانشان اجازه نخواهند داد اتحاد شکل بگیره .انگار منافع عده ای در اختلافات گره خورده
برادر زینالی نه به این شوری شور نه به اون بی نمکی
آره واقعا بادمجان دور قاب چین زیاد دارن
بتر یازیبسان ای کاش یکم شفاف می گفتی
اینا چرا چسبیدن به تخریب بناوا فرمند شهرداری و شورا رو چرا به امان خدا سپردن؟
از قافلان بعیده
آخه تخریب هم حدی داره مردم غذا رو به دهنشون می خورن نه چشاشون
ن و القلم و ما یسطون