معلم عامل اصلی تحول در آموزش و پرورش است و با توجه به اینکه مدرسه خانه دوم دانش آموزان نامیده می شود، ضرورت دارد تا معلمان علاوه بر آموزش، در زمینه تربیتی دانش آموزان به ویژه تربیت دینی آنان اهتمام ورزند.

 

به گزارش میانه نیوز، معلم عامل اصلی تحول در آموزش و پرورش است و با توجه به اینکه مدرسه خانه دوم دانش آموزان نامیده می شود، ضرورت دارد تا معلمان علاوه بر آموزش، در زمینه تربیتی دانش آموزان به ویژه تربیت دینی آنان اهتمام ورزند.

«آموزش» و «پرورش» یا «تعلیم» و «تربیت» دو مفهوم مستقل از یکدیگر و گویای دو فرایند متفاوتند، آموزش، چنانچه تبیین آن به زودی خواهد آمد، فعالیت مستقیم و غیر مستقیم آموزگاران در سطوح مختلف برای انتقال اطلاعات و در جهت دانش اندوزی دانش آموختگان است. پرورش نیز فعالیت متربی در شکوفاسازی استعداد خویش در بستری است که مربی و مربیان برای او فراهم می آورند.

هم چنان که مجموعه ای از روایات بر آن است، تربیت دینی از همان دوران کودکی قابل اجراست؛ زیرا ما در تربیت به دنبال اضافه کردن مطلبی خارج از وجود دانش آموز نیستیم تا منتظر بمانیم قدرت درک آن را بیابد، بلکه غرض اصلی از تربیت، خود شکوفایی ارزش هایی است که در ذات فرد نهفته است.

وجود موانع و خطرات مسیر آموزش ارزش

فطری بودن ارزش های دینی مورد تاکید بسیاری از اساتید جامعه است؛ حال آن که تربیت را زمینه سازی و تربیت را فعالیتِ زمینه سازی برای رشد و شکوفایی آن ها دانستیم.

حال باید توجه داشت که این تبیین، فقط به اصطلاح وجود مقتضی را بیان می کند و کارآیی فطرت تا زمانی است که اولاً، خطری آن را تهدید نسازد و مانعی راه بر آن نبدند و ثانیا عوامل رشددهنده آن فراهم گردد. بدیهی است چنانچه مانعی در مسیر رشد پدید آید و یا زمینه های لازم آن فراهم نشود، ارزش های فطری نهفته در انسان شکوفا نشده و یا حتی پس از شکوفایی احتمال پژمردگی آن می رود.

تربیت دینی دغدغه اصلی آموزشی در همه کشورهاست

در مجموعه ارزش ها، ارزش های دینی به صورت فطری در درون انسان نهفته است. آموزش صحیح با استفاده از قوه تعقل و اندیشه و به همراه الگوپذیری از الگوهای مورد انتخاب فرد به معنای آماده سازی بستری برای شکوفایی آن ارزش ها و به تعبیری، پرورش انسان است.

در بسیاری از کشورها، اگر نگوییم همه، مبحث تربیت دینی جزو دغدغه های اصلی نظام آموزش و پرورش است.

توجه معلمان به وظیفه تربیتی خود موجب افزایش کارایی شان می شود

متأسفانه در سال های گذشته به نقش جامع معلم در مجموعه مسائل تعلیماتی و تربیتی توجه کافی نشده، مثلاً در ارتباط با مدیران و برنامه ریزان آموزش و پرورش در سطوح ستادی متأسفانه در مواردی، چنان بین تعلیم و تربیت تفکیک قائل شده اند که نشان می دهد ما در سطح ستادی آموزش و پرورش در سطوح برنامه ریزی دچار نوعی نهادگرایی شدیم، ما به سازمان و نهاد و تشکیلاتی که باید این کار را اداره بکند، تعصب ورزیدیم و فکر کردیم با ایجاد معاونت پرورشی، مسائل خود به خود حل است، اگر معلم نسبت به وظیفه تربیتی خویش خوب توجیه شود حتی کارآیی معلم در آموزش چند برابر می‌شود.

نقش برجسته معلم در تربیت دینی دانش آموزان

به ‌رغم تقسیم کار در نظام تعلیم و تربیت مدرن، نقش معلم در تربیت دینی دانش‌ آموزان نه تنها کاهش نیافته، بلکه به دلیل هجوم انواع فرهنگ‌ های نامطلوب بر افکار نسل جدید، این نقش برجسته ‌تر و وظیفه معلم سنگین‌ تر شده است؛ زیرا آینده‌ ی یک جامعه و امت در دست معلم است؛ اگر او نتواند افراد مفید و هماهنگ با اهداف جامعه تربیت کند، یک ملت را به تباهی می‌ کشاند.

به همین دلیل است که امام باقر (ع) معلمان را شریک در پاداش کار متعلم می ‌داند و می فرماید «هرکس بابی از هدایت تعلیم دهد مانند ثواب کسانی که بدان عمل کنند، اجر دارد و از ثواب آنها هم چیزی کاسته نشود و هر که یک باب از گمراهی تعلیم دهد، مانند کسانی که بدان عمل کنند ببرد و از گناه آنها هم کاسته نشود».

امید است متولیان امر تعلیم و تربیت در کشور ما به اهمیت موضوع، توجه لازم و کافی داشته باشند و با تقویت‌ نهادهای تربیت معلم، معلمان ورزیده، با دانش و متدین تحویل مکاتب دهند و معلمان عزیز هم به خطیر بودن مسئولیت ‌شان ملتفت باشند و آنگونه که باید ایفای نقش کنند.

 

منبع : اروم نیوز

دسته : مقالات