این روزها با کمال تاسف، زبان های محلی مادری کم کم رو به از بین رفتن است و مسئولان از این ماجرای تلخ چشم خود را بسته و قادر نیستند به وقایع بنگرند .

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی میانه نیوز، اصل ۱۵ قانون اساسی که به آزاد بودن تدریس زبان های غیر فارسی رایج در کشور اشاره دارد، به هیچ وجه نیاز ما را برطرف نمیسازد و لازم است تا در نهاد های قانونی بدین مساله پرداخت شود چرا که اگر ما خواهان آنیم تا کشور عزیزمان ایران و جامعه ایرانی توسعه یافته و پیشرفت کند، ابتدا لازم است تا هویت و کیستی ایرانیان به رسمیت شناخته شده و نسبت به زبان مادری آنان توجه کافی وجود داشته باشد.

فرهنگ در هر کشور نقشی اساسی دارد، چرا که در هرکشوری هر شهر زبان محلی و مادری خود را دارد و افراد محلات نیز از بدو تولد زبان مادری خود را می آموزند . اما ماجرای تلخ اینجاست که در مدارس کشورمان ایران، کتب های درسی به زبان فارسی بوده و به فارسی هم تدریس می شود . غافل از اینکه اگر با زبان های مادری هر شهر کتاب های درسی چاپ و منتشر گردد این عمل موجب یادگیری سریع و وابسته شدن افراد به تحصیل می باشد و در امر پیشرفت کشور نیز موثر واقع می گردد .

امروزه شاهد هموار شدن مسیر احقاق حقوق اقوام مختلف ایرانی میباشیم و در این بین ترک های آذربایجانی به عنوان یکی از اقشار پرجمعیت ایران که رشادت های فراوانی را در راه دفاع از خاک وطن و پیشرفت علمی کشور از خود نشان داده اند، مطالبات فراوانی را در راستای توجه به هویت و زبان مادری خود از دولت و مجلس دارند و لازم است تا در قانون نیز جایگاه مناسب و درخوری برای این قشر از ملت بزرگ ایران در نظر گرفته شده و مردم و مسئولین دست در دست هم در راستای برقراری کامل عدالت اجتماعی حرکت کنند.

گرچه در جامعه امروز فرهنگ ما به فرهنگی التقاطی مبدل شده و عناصرهمه فرهنگها در دیگری رسوخ نموده ولی این سخن به معنی بی توجهی به سه دسته بندی فرهنگی یعنی جهانی ، ملی و محلی نیست بلکه بدان معناست که نمی توانیم و نباید باورهای فرهنگی بومی که به صورت فولکور آن می باشد را تضعیف کنیم. قبول کنیم زبان هر قومیتی پرچم برافراشته آنست اگر این بیرق را بشکنیم چیزی برای جامعه کرد و لر و ترک و…. باقی نمی ماند تا از آن دفاع کنند.

با دقت در اصل ۱۵ قانون اساسی تدریس ادبیات محلی و قومی در مدارس مجاز شناخته شده ؛ ولی تاکنون در هیچ یک از استانهای کشور کتابی به زبان محلی منتشر نشده به طوری که ما اگر متون ساده را به زبان مادری برایمان بنویسند خواندن آن مشکل تر از زبان فارسی است .

محروم ساختن کودکان و همچنین دانش آموختگان آذربایجانی از زبان مادری و تاثیر این عمل میتواند بر حیات زبان ترکی در ایران و شکل گیری شخصیت فردی و اجتماعی کودکان اثر گذار باشد . هنگامی که ما یک کودک را از زبان مادری خود محروم می سازیم، در واقع وی را از تاریخ بیش از ۱۰هزار ساله ترکان آذربایجانی جدا میکنیم که در این صورت این کودک با برگی که از یک درخت تنومند جدا گشته و توسط باد به این طرف و آن طرف برده میشود هیچ تفاوتی ندارد. در نتیجه این کودک با فرهنگ، هویت و مدنیت خود بیگانه گشته و تا بخواهد با فرهنگ و هویت جدیدش اخت شود زمان بسیاری سپری خواهد شد و این انسیت نیز هیچ گاه به طور کامل شکل نخواهد گرفت. چنین کودکی رفته رفته به یک انسان بی هویت که نمیداند کیست و از کجا آمده و به کجا میرود تبدیل گشته و از کیستی حقیقی خود بی اطلاع خواهد بود.

متاسفانه در کشور ما افرادی وجود دارند که حتی با قانون اساسی مملکت نیز مخالفت کرده و حقوق قانونی اقوام ایرانی را حتی قبول هم ندارند. وقتی در کتب درسی کشور به بیش از ۴۰% از مردم ایران توهین شده و از واژه غلامان ترک استفاده میشود و ایرانیان ترک زبان را بیگانه، وحشی، مهاجر و… تلقی میکنند نشانگر آن است که جریاناتی در داخل کشور قصد دارد تا با پایین آوردن ارزش و جایگاه ما، خود را بالا کشیده و به منافع سیاسی و اقتصادی مد نظرشان دست یابند که چنین چیزی به هیچ وجه قابل قبول نیست. چرا که همه ما ایرانی هستیم و ۸ سال دفاع مقدس و رشادت ها و پهلوانی های هزاران ترک آذربایجانی از استان های آذربایجان غربی، شرقی، اردبیل، زنجان، قزوین، تهران، همدان و… در این جنگ نابرابر نشان از عشق و علاقه مردم آذربایجان به کشور خود ایران میباشد.

این روزها با کمال تاسف، زبان های محلی کم کم رو به از بین رفتن است و مسئولان از این ماجرای تلخ چشم خود را بسته و قادر نیستند به وقایع بنگرند . ترکی آذربایجانی به عنوان زبان مادری ده هامیلیون  ایرانی همراه با سایر زبان های رایج در ایران، برای بقا و ادامه حیات نیازمند توجه مردم و مسئولین بوده، و لازم است تا در چارچوب قوانین نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و با همت و تلاش مسئولین و نهادهای مدنی تلاش هایی هم چون تدریس در مدارس و دانشگاه ها، تاسیس فرهنگستان، ایجاد شبکه های تلویزیونی و رادیویی، انتشارمطبوعات و کتب به زبان مادری و… در این راستا صورت گیرد.

زبان مادری هویت، کیستی و دارائی هر فردی میباشد و میتوان گفت که قسمتی از وجود آدمی است. انسانی که از زبان مادری خود جدا شود یعنی از مدنیت، فرهنگ، هویت و کیستی و به طور کلی از وجود خود جدا میگردد. بعبارتی کسی که  ازهویت زبان مادریش دورشود میتواند اورا براحتی از هویت دینی اش هم دورساخت. دیل و دین (زبان و دین)، که این دو واژه بسیار به همدیگر نزدیک میباشند و کسی که از زبان مادری خود جدا شود، به راحتی از دین خود نیز جدا گشته و با آن بیگانه میگردد.

دنیای هر انسانی بر اساس زبان مادری اش شکل میگیرد. دنیای ما آذربایجانی ها نیز بر اساس زبان ترکی شکل گرفته است و اگر این زبان را از ما بگیرند در واقع شخصیت و هویت ما را از ما گرفته اند. زبان شناسان معتقدند اگر میخواهید یک انسان را نابود کرده و از بین ببرید، کافی است زبان مادری اش را از او بگیرید. در دنیای مدرن نسل کشی دیگر به شیوه احمقانه داعش و با استفاده از جنگ افزارها معنی ندارد بلکه برای نابود سازی یک ملت و نسل کشی آن کافی است تا زبان مادری آن را نابود کرد که از آن به عنوان نسل کشی یا ژینو ساید فرهنگی یاد میشود.

در جامعه همواره این سوال مطرح می شود که تفاوت میان انسان و حیوان در چیست؟ که گاها در پاسخ به این پرسش عقل را به منزله عامل تفاوت میان این دو مخلوق ذکر میکنند. اما امروزه زبانشناسان به این نتیجه رسیده اند که اصلا در مغز جزیره ای به نام تفکر وجود ندارد، چرا که این زبان است که فکر را شکل میدهد. خداوند متعال همواره هنگام سخن گفتن با پیامبران توحیدی و اولوالعزم با زبان مادری خود آنها با ایشان سخن میگوید که این نشان از اهمیت زبان مادری است. فارغ از اینکه زبان واسطه ای جهت ارتباط و انسیت میان انسان ها بوده و افراد احساسات، غم ها، شادیها و تمامی حوادث تاریخی را به وسیله زبان به انسانها و ملت های دیگر منتقل میسازد، زبانشناسان بعد از سال ها تحقیق به این نتیجه رسیده اند که زبان در وجود انسان به منزله یک سیستم دارائی میباشد و وقتی در این ویژگی مهم از زبان تامل کنیم به اهمیت و ارزش بسیار بالای زبان مادری پی خواهیم برد.

نمایندگان شهرستانهای مختلف آذربایجانی در احقاق حقوق مردمان این خطه به خصوص در حوضه مطالبات مربوط به زبان مادری و فرهنگ و هویت ترکی، می توانند نقشی اساسی و مهم ایفا کنند .

در آخر نتیجه میگیریم که  ترکی آذربایجانی به عنوان زبان مادری میلیون ها ایرانی همراه با سایر زبان های رایج در ایران، برای بقا و ادامه حیات نیازمند توجه مردم و مسئولین بوده، و لازم است تا در چارچوب قوانین نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و با همت مسئولین و نهادهای مدنی تلاش هایی هم چون تدریس در مدارس و دانشگاه ها، تاسیس فرهنگستان، ایجاد شبکه های تلویزیونی و رادیویی، چاپ و توزیع مطبوعات، انتشار کتب و… در این راستا صورت گیرد.

 

اتمام پیام /

————————–

نگارنده : محمد زینالی

————————–

 

دسته : اخبار روز, مقالات