تصویب قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل و رای این شوراء به پیش نویس طرح برجام هسته ای ایران و ۱+۵، روزنامه های سه شنبه را به تکاپو برای پوشش اخبار و گزارش های این رویداد مهم تاریخی واداشته است.

به گزارش میانه نیوز به نقل از فرهنگ نیوز،پرونده هسته ای ایران از ایستگاه شورای امنیت سازمان ملل نیز با رای قاطع ۱۵ عضو آن عبور کرد و منتظر تصویب و اجراء آن در پایتخت های کشورهای طرح برجام است. با پایان مذاکرات و توافق هسته ای حاصل شده، افق های جدیدی در سپهر اقتصادی ایران در حال نمودار شدن هستند و به همین خاطر، کشورهای جهان به خصوص اروپایی که چند سالی از بازار ایران دور بودند بار دیگر عزم سفر به بازار بکر خاورمیانه را کردند. اولین گروه هیات اقتصادی از سوی کشور آلمان راهی تهران شد. معاون صدراعظم آلمان دیروز با مقامات ایرانی دیدار داشت و به دنبال جذب رضایت آنان برای سرمایه گذاری در صنایع کشور بود. از سوی دیگر، سیل بی سابقه در روز یکشنبه، کشته و زخمی های زیادی را برجای گذاشت. این رویدادها مورد توجه روزنامه های صبح سه شنبه قرار گرفته اند. 

شبیخون/ پازل قطعنامه و امنیت اسرائیل/ فقط «توافق» بشود!

روزنامه وطن امروز با تیتر "شبیخون"، به استقبال قطعنامه ۲۲۳۱ رفته است: شورای امنیت سازمان ملل، همانطور که در مذاکرات وین با طرف ایرانی وعده کرده بود، روز گذشته قطعنامه‌ای را با رأی اکثریت اعضا به تصویب رساند. قطعنامه‌ای که پیش‌نویس آن ۲ روز قبل از آن منتشر شد و موجی از نگرانی را در ایران ایجاد کرد به‌گونه‌ای که اهالی سیاست آن را «قطعنامه جنگ» نامیده‌اند. این قطعنامه که قطعنامه شماره ۲۲۳۱ است؛ با رای هر ۱۵ عضو دائم و غیر دائم شورای امنیت و نیز اعلام حمایت نماینده دولت در سازمان ملل به تصویب رسید. به گزارش «وطن امروز»، قطعنامه جدید شورای امنیت قطعنامه‌ای است که مفاد آن در مذاکرات وین به توافق طرفین رسید. در واقع این قطعنامه یکی از پیش‌شرط‌های اجرای جمع‌بندی برجام در وین است. با این حال اما مفاد این قطعنامه به‌گونه‌ای است که نه‌تنها تغییر رویه آمریکا پس از توافقات اخیر را نشان می‌دهد بلکه حاوی همان مفاد قطعنامه‌های پیشین علیه ایران است. به عبارتی آنچه روز گذشته در شورای امنیت سازمان ملل به تصویب رسید نه‌تنها مفاد قطعنامه‌های گذشته را لغو نکرده بلکه مفاد مهم قطعنامه‌های پیشین را در قالب قطعنامه جدید گنجانده است.  این قطعنامه در ایران از سوی کارشناسان مسائل بین‌الملل و مسائل امنیتی خطرناک دانسته شده است.آنچه در این باره نگران‌کننده است این است که اولا براساس توافق طرفین، حق وتو برای جلوگیری از بازگشت تحریم‌ها از اعضای شورای امنیت (بویژه چین و روسیه) سلب شده است و نکته نگران‌کننده‌ دیگر اینکه این فرآیند به‌طور کلی فرآیند لغو تحریم‌ها در متن جمع‌بندی را با مشکل مواجه می‌کند. بنابراین بررسی متن جمع‌بندی برجام در داخل ایران با توجه به این مفاد قطعنامه کاملا دور خورده‌ است. به عبارتی اکنون یک شبیه‌خون علیه بررسی این متن صورت گرفته است.

در ادامه آمده: پس از تصویب قطعنامه ۲۲۳۱  در شورای امنیت، وزارت امور خارجه ایران بیانیه‌ای را در همین رابطه صادر کرد. به گزارش «وطن ‌امروز»، در این بیانیه درباره محدودیت‌های مربوط به توان موشکی ایران آمده است: دولت جمهوری اسلامی ایران مصمم است به طور فعال برای ارتقای صلح و ثبات در منطقه در مواجهه با تهدید فزاینده‏ تروریسم و افراط‌گرایی خشونت‌بار کمک کند. ایران نقش پیشرو خود را در مبارزه با این خطر ادامه خواهد داد و آماده است با همسایگان خود و جامعه بین‌المللی در پرداختن به این تهدید مشترک جهانی به‌طور کامل همکاری کند. علاوه بر این، جمهوری اسلامی ایران تدابیر لازم برای تقویت توانمندی‌های دفاعی خود به منظور حراست از حاکمیت، استقلال و تمامیت ارضی خود در مقابل هرگونه تجاوز و همچنین مقابله با تهدید تروریسم در منطقه را ادامه خواهد داد. در این چارچوب، توانمندی‌های نظامی ایران از جمله موشک‌های بالستیک، منحصرا برای دفاع مشروع هستند. این تجهیزات برای قابلیت حمل سلاح‌های هسته‌ای طراحی نشده‌اند و بنابراین خارج از حیطه یا صلاحیت قطعنامه شورای امنیت و پیوست‌های آن هستند. اما این بیانیه در حالی منتشر شد که نماینده آمریکا در سازمان ملل بعد از تصویب قطعنامه تایید توافق هسته‌ای ایران و گروه ۱+۵ در شورای امنیت در سخنانی با اشاره به اهمیت این قطعنامه، برخی از ادعاهای آمریکا علیه ایران را تکرار کرد. به گزارش ایسنا، سامانتا پاور با اشاره به اینکه در پی این توافق در ارتباط با فعالیت‌های هسته‌ای ایران محدودیت‌هایی ایجاد می‌شود، گفت: فعالیت‌های بالستیک و موشکی ایران نیز در پی این توافق تحت نظارت سختی قرار خواهند گرفت. او با بیان اینکه ۹۰ روز دیگر مصوبه شورای امنیت اجرایی می‌شود، افزود: تحریم‌ها علیه ایران زمانی لغو می‌شود که ایران اقدامات لازم را انجام دهد.

"پازل قطعنامه و امنیت اسرائیل"، عنوان یادداشتی از وطن است که به موضوع تصویب قطعنامه توافق هسته ای و گره زدن آن به امنیت رژیم صهیونیستی پرداخته است: در شرایطی که دولت یازدهم و موافقان مذاکرات هنوز موفق نشده بودند بر سر رقم میزان دارایی‌های بلوکه‌شده ایران به تفاهم برسند و حساب و کتاب معامله «برد- برد»(!) با آمریکا را سر و سامان دهند، قطعنامه‌ای که در تمام طول مذاکرات به عنوان برگ برنده طرف ایرانی در رژیم رفع تحریم‌ها مورد استناد قرار می‌گرفت، با مفادی عجیب و غریب به جریان افتاد. هر چند ظاهرا سکر موفقیت نسبی در مذاکرات به فلج موقت دستگاه دیپلماسی منجر شده و توان هرگونه عکس‌العمل بموقع و سریع در برابر مفاد قطعنامه را از آنها ستاند اما با بررسی آنچه در قطعنامه «قطعی» شده، به نظر می‌رسد مسیر برای تحمیل موضوعات دیگری غیر از ماجرای پیچیده «راستی‌آزمایی هسته‌ای» هموار شده و بناست در شورای امنیت سازمان ملل با سلاح «تعهدات بین‌المللی» به ایران تحمیل شود. قطعنامه جدید نه تنها قطعنامه‌های قبلی را رزرو نگاه می‌دارد تا هر زمان که غربی‌ها خواستند رژیم تحریم‌ها را احیا کنند، بلکه همه تحریم‌های مندرج در آنها را نیز به رسمیت می‌شناسد بنابراین تنها اتفاقی که در اینجا نیفتاده خاتمه بخشیدن به آن قطعنامه‌هاست! در حالی که رئیس‌جمهور روحانی و جواد ظریف قویا معتقد بودند به واسطه صدور قطعنامه جدید، موضوعات قبلی کأن لم یکن خواهد شد!

نویسنده در ادامه خاطر نشان ساخته: به این ترتیب می‌توانیم نتیجه بگیریم هدف از مذاکرات علاوه بر اینکه «برنامه هسته‌ای» کشورمان یا حتی ادعاهای نظامی و حقوق بشری نبوده، بلکه پای همه اختلافات جدی ایران و غرب نیز در شکل «تعهدات بین‌المللی تحمیلی» به ساختار تحریم‌ها باز شده است. تاکنون بسیاری از سیاستمداران آمریکایی و اروپایی به ساختگی بودن ادعاهای نظام لیبرال ـ سرمایه‌داری ضد برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای کشورمان اعتراف کرده‌اند، پس طبیعی است هدف از مذاکرات ۱۲ ساله با ایران دستیابی به «برجام» و «راستی‌آزمایی» از ماهیت آشکار صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی ایرانی نبوده است. روز گذشته خبرگزاری فرانسه به نقل از وزیر اقتصاد آلمان که دیروز وارد کشورمان شد، اعلام کرد: «به رسمیت شناختن اسرائیل شرط روابط قوی با ایران است. من مکررا این موضوع را در جریان سفرم به تهران شفاف‌سازی خواهم کرد!» وزیر خارجه آمریکا نیز ۲ روز پیش از این در مصاحبه با شبکه PBC تاکید کرد: «اوباما آماده است روابط با دولت نتانیاهو را که در طول تاریخ ۲ کشور بی‌نظیر بوده، باز هم ارتقا دهد و برخی دغدغه‌های خاص اسرائیل را برطرف کند. هر چند قویا معتقدیم بعد از توافقنامه هسته‌ای، اسرائیل امن‌تر خواهد بود. جالب است کسانی که با این توافقنامه مخالفت می‌کنند، هیچ گزینه دیگری را ارائه نکرده‌اند. آنها فقط می‌گویند چرا آنها را با تحریم‌ها له نکردید! به شما علت آن را که گفتم، زیرا ثابت شده است آنها با تحریم‌ها له و شکسته نمی‌شوند». پیش از این گفتیم همه گروه‌های حامی «طرح سازش ایران و آمریکا»، مورد حمایت و فرماندهی تشکیلات برادران راکفلر قرار دارند. این موضوع برآمده از هیچ نوع تحلیلی نیست و مراجعه به سایت رسمی بنیادهایی همچون مرکز خلع سلاح پلوشرز، نایاک، ایران پروجکت، پاگواش و امثالهم برای اطلاع از حامیان مالی آنها کفایت می‌کند.

وطن در یادداشت دیگری در رابطه با پایان مذاکرات و لغو احتمالی تحریم ها، به ابعاد دیگر توافق هسته ای پرداخته که در صورت لغو تحریم های ظالمانه باید مقامات غربی مورد بازخواست قرار گیرند که چرا تحریم ها را به حوزه هایی مانند دارو و درمان کشاندند. عنوان یادداشت "فقط «توافق» بشود!" است:  اوباما در سال ۸۹ با استفاده از فرصت تاریخی‌ای که براندازان و اغتشاشگران پس از انتخابات سال۸۸ در اختیارش گذاشتند، تحریم‌های‌ به معنای واقعی کلمه ظالمانه‌ای را علیه ایران به تصویب رساند. تحریم‌هایی که شؤون مهمی از زندگی مردم را تحت تاثیر قرار داد. رئیس یکی از بیمارستان‌های بزرگ تهران در جلسه‌ای می‌گفت: این آخری‌ها وقتی جهت انتقال داروی برخی بیماری‌های خاص با طرف‌های غربی برای مذاکره می‌رفتند برای اینکه عمق تحریم‌های ظالمانه را نشان بدهند، تصویر کودکان بیماری را می‌بردند تا مگر اشقیا به واسطه مسائل عاطفی هم که شده دست از ظلم بردارند. خودش مثال دشت کربلا را می‌زد و علی اصغر امام حسین(ع). آخرش اما چه اتفاقی افتاد. هیات درمانی مذاکره‌کننده غربی گفته بودند نمی‌توانند تحریم را نادیده بگیرند و برخلاف وعده قبلی، در ازای ارزهایی که ایران برای انتقال دارو به آنها داده بود قرص‌های استامینوفن و آسپرین فرستاده بودند! باورش شاید سخت باشد اما همه این کارها را غربی‌ها کردند. این تحریم‌های ظالمانه فقط در دارو و درمان نبود، حوزه‌های دیگری را هم پوشش می‌داد. البته قطعا آب خوردن، دیگر هیچ ربطی به تحریم‌ها ندارد و اینگونه مشکلات بیشترش به قول علامه جوادی‌آملی از بی‌عرضگی مسؤولان است!حالا گفته می‌شود در رهگذر این مذاکرات، قرار است بخشی از تحریم‌های ظالمانه و ناروا و بی‌جهت که حتی دلیل مشخصی هم برای اعمال نداشت، برداشته شود. با این همه اما خوشحالی «بزک‌کنندگان آمریکا» چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ اعتقادات و اصول دینی به کنار، عرف دیپلماسی بین‌الملل که طی این ۲۳ ماه آمریکا مدام خلاف آن عمل کرد به کنار، حتی نگاه انسانی و مسائل عاطفی هم به کنار اما کسی اگر اندازه ذره‌ای ملی‌گرا و میهن‌دوست هم باشد، می‌تواند در قبال این قصه شادی کند؟ گویا عده قلیلی می‌توانند! قابل تامل آنکه مروجان نظریه تطبیق دوران فعلی با مقاطع تاریخی مختلف از صلح حدیبیه تا قطعنامه ۵۹۸، از صلح امام حسن(ع) تا کربلا که گفته شد «درس مذاکره است»، نه هنگام طرح و ترویج این تطبیق‌های محیرالعقول و نه حالا که یک متنی به کشور آورده شده است، نگفتند اقتضائات این تطبیق‌ها را می‌پذیرند یا خیر؟ بر فرض نادرست تطبیق صلح امام حسن(ع)؛ اولا چه کسانی بعد از انعقاد قرارداد امام مجتبی با معاویه شادی و پایکوبی کردند؟ در ثانی بر فرض محال درست بودن این تطبیق غلط، امام حسن(ع) بعد از صلح با معاویه با وی اظهار دوستی کرد؟ طبیعی بود که آن تطبیق‌های غلط این شادی‌های بی‌توجیه را هم در پی داشته باشد. البته وقتی استاد اصلاح‌طلب دانشگاه به استدلال شاه قاجار در کرسی محترم دانشگاه تکیه می‌زند و می‌گوید: «انرژی هسته‌ای می‌خواهیم چه کار؟» یعنی اصلا برایش مهم نیست که چه داده‌ایم و چه گرفته‌ایم، مهم این است که هر طور هست «توافق» بشود. به هر قیمتی! با هر ضرب و زوری! با هر خاصیتی که می‌شود مهم نیست. فقط «توافق» بشود!
 

قطعنامه‌ها حالا کاغذ پاره‌اند! / صف اروپایی‌ها برای‌سفر‌به ایران / تجربه سازندگی و‌اصلاحات بدرقه روحانی 

روزنامه اصلاح طلب آرمان در گزارشی با عنوان "قطعنامه‌ها حالا کاغذ پاره‌اند! "، صدور قطعنامه جدید شورای امنیت سازمان ملل را فصل نویی در تاریخ روابط بین الملل ایران دانسته و با این تیتر به صورت تلویحی خاطره اظهارات رئیس جمهور سابق کشور را که قطعنامه های سازمان ملل را کاغذپاره می نامید، یادآور شده است. هر چند باید خاطر نشان ساخت، تعهداتی که ایران در گذشته در قالب قطعنامه هایی یک طرف شورای امنیت، وظیفه ای برای اجرای آن نداشت، در حال حاضر خود یکی از طرف های اصلی است که متعهد به اجرای مفاد قطعنامه است و در صورت تخلف یا نقض، هزینه های به مراتب سنگین تری متوجه کشور خواهد شد:  آنچه تندروهای کنگره سیلی دولت اوباما در گوش مجالس آمریکا می‌خواندند از تصویب شورای امنیت سازمان ملل متحد گذشت. خواست مصرانه ایران مبنی بر صدور قطعنامه شورای امنیت که تضمین‌کننده حقوقی سند سیاسی برجام بود به کرسی نشست و قطعنامه‌ای که خرق عادتی در رویه‌های متعارف شورای امنیت به شمار آمده و می‌توان آن را تاریخ‌ساز قلمداد کرد، از تصویب شورای امنیت سازمان ملل متحد گذشت. آخرین قطعنامه‌ای که ملغی‌کننده قطعنامه‌های قبلی بوده و بر اساس برجام سازوکار تازه‌ای را در رابطه با پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران برمی‌آورد. برای اولین بار برنامه غنی سازی یک کشور به تایید و تصویب شورای امنیت سازمان ملل متحد رسید و مضاف بر آن برنامه اتمی ایران که در قالب فصل هفتم منشور ملل متحد برنامه تهدید آمیز قلمداد می‌شد از ذیل این فصل منشور خارج شد و بر اساس بند ۱۴ قطعنامه در ذیل ماده ۲۵ منشور ملل متحد قرار گرفت. هر چند که در فصل « لغو» و ارجاع به مفاد قطعنامه‌های قبلی و نیز در بخش «اجرای» برجام اشاراتی به فصل هفتم و ماده ۴۱ رفته است اما این مربوط به گذشته و قطعنامه‌ای قبلی و سازوکار حل و فصل آن در برجام و قطعنامه تازه است و برای اولین بار است که یک کشور بدون استفاده از زور از ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد در قالب یک فرایند دیپلماتیک و توافقنامه سیاسی خارج می‌شود. حالا باید گفت قطعنامه‌های سابق شورای امنیت کاغذپاره‌اند. قطعنامه شورای امنیت نشان داد که جامعه جهانی فراتر از تهدیدها دنبال حل و فصل معقول و منصفانه منازعه هسته‌ای بر پایه بر جام است و بیانیه ایران نیز راه‌های زیادخواهی و شبهه برانگیزی در خصوص متن برجام را در زمینه بازگشت تحریم ها، نحوه بازرسی‌ها و نیز تفسیرهای ناموزون در خصوص پیش‌نویس قطعنامه را بست و تصویری ملموس از حسن نیت و پایبندی ایران به تعهداتش را در برابر جامعه جهانی ترسیم کرد. 

"صف اروپایی‌ها برای‌سفر‌به ایران "، عنوان گزارشی از سفر هیات های اقتصادی اروپا به کشور ایران است که پس از پایان مذاکرات، از یکدیگر سبقت می گیرند تا گوشه ای از بازار ایران را به خود اختصاص دهند: آسمان ایران آبی‌تر از گذشته است؛ می‌گویند مشکل بنزین و پتروشیمی تا حدودی حل شده اما این آبی بودن تنها دلیلش سوخت سالم نیست؛ این بار لبخند آبی آسمان برای صبوری ملت و تدبیر مسئولان است. همین آسمان آبی این روزها هواپیماهایی را به خود می‌بیند که هر کدام به پرچم یک کشور اروپایی مزین شده و این پیام را می‌دهند که مهمان‌ها در حال وارد شدن هستند. مهمانانی که شاید در ۱۲سال گذشته پیشرفت ایران در عین تحریم‌های ظالمانه را می‌دیدند و حالا که شاهد لغو آنها هستند با کارتابلهای پر از برنامه برای همکاری با ایران از مرزها عبور می‌کنند تا به پایتخت کشورمان برسند. نخستین پرچمدار سفر به ایران قائم‌مقام صدراعظم آلمان است. پرواز برلین مثل همیشه دیروز هم بر زمین فرودگاه تهران نشست؛ اما مسافران آن این‌بار مثل گذشته نبودند. معاون صدراعظم آلمان پس از اطمینان از توافق هسته‌ای ۱+۵ با کشورمان، بلیت تهران در دست گرفت و به ایران سفر کرد. او به ایران آمد تا نام خود را به عنوان اولین مهمان سیاسی اروپایی دوران پساتوافق ایران ثبت کند البته فابیوس رئیس‌جمهور فرانسه از پیش نوبت گرفته بود که به ایران سفر کند؛ همچنین قرار است وزرای خارجه و اقتصاد ایتالیا نیز به‌زودی مسافر تهران شوند. همان مقاماتی که روزی ایران را سرزنش می‌کردند امروز به امید بهبود روابط با کشوری که در منطقه تاثیرگذاری بالایی دارد به تهران می‌آیند و برای داشتن نمایندگی شرکتهای مهم خود در کشورمان به رایزنی می‌پردازند و این نتیجه تدبیر دولت یازدهم و تیم مذاکره‌کننده و حمایت‌های مسئولان و بزرگان و مردم کشور بود که دیوار تحریم‌های ناجوانمردانه را فروریخت و امروز همه به نام ایران بیش از پیش افتخار می‌کنند. 

در ادامه گزارش آمده است: پس از اعلام آمادگی مک دونالد، روزنامه وال‌استریت ژورنال از مذاکره شرکت اپل با توزیع کنندگان ایرانی برای صادرات محصولات خود به ایران خبرداد. خبرآنلاین نوشت؛ کمتر از یک هفته بعد از اعلام توافق وین شرکت‌های خارجی برای ورود به بازار ایران در حال رقابت با یکدیگر هستند. در حالی که انتظار می‌رفت شرکت‌های اروپایی موانع کمتری را برای حضور در ایران به دلیل سابقه تجارت داشته باشند اما ابراز تمایل شرکت‌های آمریکایی بر تعجب همگان افزود. وال‌استریت ژورنال دراین رابطه نوشت: «توافق هسته‌ای اخیر بین ایران و غرب ظاهرا پیامدهای دیگری در پی داشته که بخشی از این توافق شامل لغو تحریم‌ها در زمینه تجارت با ایران است که درها را برای حضور محصولات خارجی در ایران باز می‌کند.» این روزنامه خبر داده که شرکت اپل در حال مذاکره با توزیع کنندگان ایرانی برای صادرات محصولات خود به ایران است.آنها در عین حال اعلام کرده‌اند که این گفت‌وگوها هنوز در مراحل اولیه قرار دارد و موانعی وجود دارد که باید برطرف شود. وال‌استریت ژورنال البته از این موانع سخنی به میان نیاورده است. ۲۴تیرماه نیز خبرآنلاین از حضور زیمنس، مرسدس دایملر، باسف، فولکس واگن، جی‌آی‌زد و دهها شرکت آلمانی در تهران بعد از توافق ایران و ۱+۵ به‌عنوان نخستین هیات بلندپایه اروپایی خبر داده بود. با این حال از دستاوردهای دولت در حوزه بین‌المللی نمی‌توان چشم‌پوشی کرد چنانکه محمد طبیبیان اقتصاددان می‌گوید: «اقدامات دولت یازدهم در امر تشنج زدایی بین‌المللی که ممکن است به کاهش فشاراقتصادی منجر شود، بی تردید دستاوردی قابل تمجید بوده است لیکن ابعاد انتظاراتی که از نتیجه این مذاکرات در سطح جامعه و در خود دولت نیز مطرح است، به نظر می‌رسد در حد غیرواقع‌بینانه و خارج از حدودی است که قیود موجود تحمیل می‌کنند.» به هر حال آسمان ایران این روزها پرتردد است و مهمانان از اروپا به سمت ایران می‌آیند تا ۱۲سال غیبت خود را جبران کنند.

روزنامه آرمان مصاحبه ای را با عباسعلی توسلی، فعال اصلاح طلب ترتیب داده و به تحولات و تاثیرات توافق هسته ای بر ادامه کار دولت روحانی پرداخته است و تیتر "تجربه سازندگی و‌اصلاحات بدرقه روحانی "، را برای مصاحبه برگزیده است: بالاخره دولت به نخستین وعده خود یعنی حل پرونده هسته‌ای عمل کرد. مسا‌له ای که به نوعی ارتباط مستقیم با زندگی و رفاه مردم پیدا کرده بود هرچند هیچ گاه زندگی به سرنوشت توافق هسته‌ای گره نخورده بود اما همه از طبقات پایین جامعه که فشار اقتصادی بر روی آنها بیشترین سنگینی را داشت و طبقات بالا که به دنبال تولید و کارآفرینی بودند. نهایتا بعد از ماه‌ها تلاش توافق به ثمر رسید و موجی از شادی را در کشور به راه انداخت. اتفاق بزرگی بود که قطعا تاثیرات خود را بر عرصه‌های مختلف به جا می‌گذارد اما اینکه چه تاثیری بر جامعه خواهد گذاشت و دولت را در چه موضعی قرار خواهد داد سوالاتی بود که با استاد جامعه‌شناسی، غلامعباس توسلی در میان گذاشتیم. دکتر توسلی با همان صدای آرام و دلنشین به سوالات پاسخ داد. او بر اساس تجربه‌ای که سال‌ها در عرصه سیاست به دست آورده بود و موی سپیدش آن را گواهی می‌داد اعتقاد داشت توافق می‌تواند مجوزی باشد برای موفقیت‌های بعدی حسن روحانی.من در این رابطه بارها توضیح داده‌ام که بالاخره انتخابات ۹۲ آن چیزی نبود که جناح رقیب انتظارش را داشت، بنابراین به هر حربه‌ای متوسل خواهد شد تا اشتباهات را جبران کند و آینده را به نفع خود رقم بزند. یکی از این راهکارها ناامید کردن مردم از عملکرد دولت است که پیش از توافق هسته‌ای به وضوح مشاهده می‌شد که چگونه تلاش دولت با تخریب این گروه اقلیت مواجه می‌شد، البته اینگونه رفتار در کوتاه‌مدت ممکن است تاثیرگذار باشد اما قطعا در بلندمدت نتیجه نخواهد داد چرا که مردم از قدرت قیاس برخوردار هستند و امروز را با گذشته مقایسه خواهند کرد.  یعنی با توافق هسته‌ای دیگر مخالفان قادر به تخریب دولت نیستند؟نه! معنی حرف من این نیست. شاید برای تغییر ذهنیت افکار عمومی تلاش بیشتری کنند اما قطعا دست از تخریب برنمی دارند کما اینکه این روزها به خوبی مشاهده می‌شود چگونه مخالفان تلاش می‌کنند تا این توافق را یک توافق بد جلوه دهند و تلاش دولت و تیم مذاکره‌کننده را زیر سوال ببرند. 

توسلی درباره توافق هسته ای و انتخابات مجلس گفته: انتخابات برخاسته از رای مردم است و رای مردم بر اساس مطالباتشان است. از آنجایی که مساله اقتصادی و معیشتی همواره یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم و اصلی‌ترین مطالبات آنها بوده است قطعا توافق هسته‌ای که به نوعی پیشبرد مسائل اقتصادی را به دنبال دارد در تصمیم‌گیری آنها موثر خواهد بود. هرچند در شرایط تحریم‌ها مردم باز به زندگی خود ادامه می‌دادند و با وجود فشارها همه‌چیز را به رفع تحریم گره نزده بودند اما این امیدواری همواره با آنها بود که در صورت رفع تحریم اوضاع بهتر خواهد شد. دولت یازدهم این امکان را برای آنها فراهم آورد و توافق که سال‌ها منتظر آن بودند را به سرانجام رسانید. بنابراین این مهم می‌تواند تصمیم آنها را نیز در انتخابات اسفند ماه ۹۴ نیز تحت تاثیر قرار دهد، به عبارت دیگر امروز نوعی خوشبینی به دولت یازدهم در میان مردم به وجود آماده است و از آنجایی که این توافق و این خوشبینی در آستانه انتخابات دهمین مجلس شورای اسلامی قرار گرفته است به نظر می‌رسد افرادی رای اکثریت را به دست بیاورند که به لحاظ فکری، جناحی و اعتقادی به رویکرد دولت نزدیکتر باشند و در دوسال باقی مانده بتوانند دولت یازدهم را در تحقق وعده‌ها یاری رسانند بنابراین چندان دور از ذهن نیست که بگوییم مجلس آینده مجلسی با اکثریت حامیان دولت خواهد بود. به نظرم مجلس دهم تفاوت بسیاری با مجلس نهم و هشتم داشته باشد چرا که مجلس هشتم مجلسی با اکثریت اصولگرا بود و مجلس نهم نیز مجلسی تمام اصولگرا بوده است. از آنجایی که مردم به این نتیجه رسیده‌اند که تغییر تنها از طریق صندوق رای امکان پذیر است لذا در مشارکتی متفاوت با سال ۹۰ سرنوشت مجلس دهم را به دست اعتدالگرایان خواهند سپرد.

آلمانی ها اختیار ندارند/ سکه مخابرات در جیب دولت/ قطعنامه‌ای پر از ایراد/ نگاهی بر آغاز یک روابط

روزنامه سیاست روز در گزارشی از سفر هیات آلمانی به ایران با عنوان "آلمانی ها اختیار ندارند"، شرط وزیر اقتصاد و معاون مرکل را مبنی بر به رسمیت شناختن اسرائیل از سوی ایران را زیر سوال برده است: هنوز چند روزی از اعلام توافق هسته‌ای میان ایران و گروه ۱+۵ نگذشته است که ادعاهای غربی‌ها و دخالت‌های آنان در امور داخلی ایران مشاهده می‌شود، موضوعی که نشان‌دهنده تلاش غربی‌هاست تا از توافق هسته‌ای به نوعی سوءاستفاده کرده و پا را از گلیم خود فراتر بگذارند. اخیراً نخست‌وزیر انگلیس ادعا کرده بود که در تماس تلفنی با رئیس‌جمهور کشورمان خواستار تغییر رفتار ایران در خاورمیانه شده است و حالا معاون صدر‌اعظم آلمان که در خاک ایران بسر می‌برد خواستار تغییر نگاه ایران نسبت به رژیم صهیونیستی شده است موضوعی که در زمره خط قرمزهای ایران قرار دارد. «زیگمار گابریل» وزیر اقتصاد آلمان که معاونت صدر‌اعظم این کشور را برعهده دارد از دو روز قبل وارد ایران شده و قصد دارد همکاری اقتصادی میان ایران و آلمان را تقویت کند. این در حالی است که وی پیش از این در مطلبی که در یکی از روزنامه‌های این کشور منتشر شد اعلام کرده است که وی در سفر به ایران علاوه بر مسائل اقتصادی برای تغییر دادن نگاه تهران نسبت به رژیم صهیونیستی هم تلاش می‌کند. وی بنا بر آنچه روزنامه آلمانی «بیلد» به نقل از وی نوشته است قصد دارد درباره رابطه میان ایران و رژیم صهیونیستی با مقامات ایرانی صحبت و نقش میانجی را در این زمینه ایفا کند. گابریل پیش از سفر به بیلد گفت که وی کوشش می‌کند تا دولت ایران موجودیت اسرائیل را به رسمیت بشناسد. وی گفت:‌ «آلمان بسیار تلاش کرد که با توافق هسته‌ای با ایران از ساخت بمب اتمی جلوگیری شود. این بزرگترین گام برای عادی‌سازی روابط با ایران است و دیگر گام‌ها هم باید برداشته شود. با توجه به نقش ایران در مناقشات منطقه و به خصوص در روابط با اسرائیل، آلمان می‌تواند نقش میانجی داشته باشد».

در ادامه گزارش آمده: وی همچنین تاکید کرد: «حق موجودیت اسرائیل بیش از این نباید تکذیب شود. در حقیقت روابط پایدار ایران با آلمان در صورتی تحقق می‌یابد که ایرانی‌ها هم این موضوع را بپذیرند و من در جریان سفر به ایران این موضوع را روشن خواهم کرد». چنین سخنانی در حالی ابراز می‌شود که وی در رأس هیاتی اقتصادی از وارد ایران شده است و دیدار با «حسن‌روحانی» رئیس‌جمهور ایران و شماری از وزرا در دستور کار وی قرار دارد. شرکت‌های آلمانی برنامه همکاری اقتصادی میلیاردی با ایران را پس از برداشته شدن تحریم‌ها در دستور کار دارند. موضع‌گیری «زیگمار گابریل» قائم‌مقام صدراعظم آلمان در سفر به ایران به هیچ‌وجه برای ایران خوشایند نیست؛ زیرا وی که کشورش نیازمند روابط اقتصادی با ایران است و به محض سبزشدن چراغ قرمز روابط با ایران به همراه تعداد زیادی از تجار آلمانی سراسیمه عازم ایران شد، در امور داخلی ایران دخالت می‌کند و با حمایت از رژیم کودک‌کش صهیونیستی بهبود روابط با ایران را به عقب‌نشینی ایران ظلم‌ستیز در برابر رژیم صهیونیستی مشروط می‌کند. وی در حالی وقیحانه از حقوق بشر صحبت می‌کند که او و همفکران غربی‌اش هیچ اعتقادی به آن ندارند و از آن استفاده ابزاری می‌کنند. در حال حاضر ادعاهای طلایه‌دار غربی‌ها برای بازسازی روابط با ایران بوی تعفن می‌دهد و اگر دنباله‌روهای آن را که به‌زودی عازم ایران می‌شوند، آن را جبران نکنند، نباید جایی در ایران داشته باشند. در این رابطه سید‌سعید حیدری‌طیب نماینده مردم کرمانشاه و عضو کمیسیون انرژی مجلس با تاکید بر اینکه ایران برای برقراری ارتباط اقتصادی با کشورهای غربی از اعتقادات خود عقب‌نشینی نمی‌کند، گفت: ایران هیچگاه رژیم اشغالگر قدس را به رسمیت نخواهد شناخت بنابراین آلمانی‌ها برای برقراری ارتباط با ایران باید این شرط را حذف کنند. 

"سکه مخابرات در جیب دولت"، عنوان گزارش اقتصادی سیاست روز از بحث خصوصی سازی شرکت مخابرات ایران است: چند صباحی است که اخبار ضد و نقیض زیادی در مورد فروش سهام مخابرات و مشکلاتی که پیش‌روی سهام این شرکت از زمان واگذاری آن تاکنون وجود دارد، منتشر می‌شود که هر یک به نوبه خود پالس‌های منفی را برای سهام این شرکت بورسی مخابره کرده است. اخبار منفی که وقتی ریشه‌یابی می‌شوند نشان از مشکلاتی دارند که برخی از آن‌ها توسط متولیان حوزه ارتباطات ایجاد شده و این درحالی است که با این وجود همچنان از آینده این شرکت و معضلاتی که سرراه آن وجود دارد ابراز نگرانی می‌کنند. داستان امروز مخابرات از آنجایی شروع شد که وزیر ارتباطات در مصاحبه با برخی رسانه‌ها از مشکلات این شرکت پس از واگذاری لب به سخن گشود و وضعیت کنونی آن را زاییده مشکلات واگذاری و مدیریت‌های پیش‌روی آن عنوان کرد. هرچند وزیر ارتباطات مشکلات ناشی از واگذاری مخابرات در طول ۶ سال واگذاری را به شکل تمام و کمال عنوان کرد و از نبود شرایط مطلوب برای آن سخن گفت اما در این میان فراموش کرد تا از میزان درآمدزایی دولت در طول سال‌های پس از واگذاری مخابرات حرفی بزند. وزیر ارتباطات در حالی از معضلات پیش‌روی این شرکت و عدم سرمایه‌گذاری و توسعه در این حوزه سخن گفت که گویی پس از واگذاری شرکت مخابرات تمام سودهای ناشی از این شرکت در قلک مخابرات و متولیان بخش خصوصی آن بلوکه شده و سکه‌ای از آن به جیب دولت نرسیده است. در چند ماه گذشته انتقادات بسیاری در مورد بدون مطالعه بودن واگذاری خصوصی‌سازی مخابرات، دستخوش تغییرات شدن برنامه‌های توسعه آن پس از واگذاری و همچنین میزان سرمایه‌گذاری‌هایی که دراین شرکت تا پیش از واگذاری انجام مطرح شده است اما متولیان کنونی این شرکت با مطرح کردن این موضوع که در بحث واگذاری مخابرات و زیر‌مجموعه‌های آن که به بخش خصوصی واگذار شد اتفاقی که افتاد این بوده که متولیان وقت نسبت به ارائه لیست مجموعه‌های قابل واگذاری اقدام کردند و متولیان کنونی هم به عنوان خریدار اقدام به خرید این سهم کرده‌اند که در واقع در آن زمان تنها خریدار بودند و برخلاف پیش‌بینی وزیر ارتباطات وقت که گمان می‌برد خارجی‌ها برای خریدن سهام این شرکت در صف خواهند ایستاد، چنین اتفاقی رخ نداد. 

سیاست روز نیز به بررسی قطعنامه ۲۲۳۱ با گزارشی تحت عنوان "قطعنامه‌ای پر از ایراد"، پرداخته است: شورای امنیت سازمان ملل دیروز قطعنامه تایید توافق ایران و گروه موسوم به ۱+۵ را تصویب کرد؛ قطعنامه‌ای که حاوی بندهایی است که از دیدگاه کارشناسان از نظر حقوقی دارای ایرادات اساسی است که بیانیه مشترک وین را آسیب‌پذیر می‌کند. برجام برای اجرایی شدن باید از چند فیلتر از جمله شورای امنیت سازمان ملل، کنگره آمریکا و شورای عالی امنیت ملی ایران و مجلس شورای اسلامی بگذرد. اولین مرحله از این فرآیند دیروز با رأی‌گیری در شورای امنیت سازمان ملل آغاز شد. رای مثبت اعضای شورای امنیت به این قطعنامه‌ به صورت مشروط، مفاد قطعنامه‌های پیشین این شورا علیه ایران را که ذیل بند هفتم منشور ملل متحد صادر شده‌اند، لغو می‌کند. این لغو البته تا پایان عمر قطعنامه مشروط است و به شرحی که در بند مربوط به ساز و کار بازگشت تحریم‌ها به آن اشاره می‌شود، امکان احیا خواهد داشت. ضمنا لغو قطعنامه‌ها و رفع تحریم‌ها به اجرای تعهدات از جانب ایران و تایید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مشروط شده است. در متن قطعنامه به صراحت اعلام شده است که لغو مفاد قطعنامه‌های گذشته زمانی صورت می‌گیرد که شورای امنیت «گزارش» مدیر‌کل در مورد اجرای تعهدات ایران را دریافت کرده باشد. یکی از مهمترین موضوعاتی که ماه‌ها بحث بر سر آن در جریان بود، ساز و کار بازگشت تحریم‌های ایران در صورت نقض ادعایی توافق بود. آمریکا از بیم اینکه روسیه یا چین، با استفاده از حق وتو از بازگرداندن تحریم‌ها جلوگیری کنند، به دنبال ساز و کاری بود که حق وتو از کشورها گرفته شود و بتوان از طریق اکثریت آرا، تحریم‌های ایران را بازگرداند. 

"نگاهی بر آغاز یک روابط"، عنوان یادداشتی است که به آغاز روابط سیاسی کوبا و آمریکا پس از ۵۴ سال قطع رابطه اشاره دارد: روابط دیپلماتیک کوبا و آمریکا پس از ۵۴ سال دیروز از سرگرفته و دفاتر دیپلماتیک آمریکا و کوبا از بخش‌های حافظ منافع به سفارتخانه ارتقا خواهد یافت. این اقدام درحالی صورت گرفته است که یک سوال مطرح می‌باشد و آن اینکه دلایل و اهداف آمریکا از این رویکرد چه بوده است آیا واقعا آمریکا تغییر رفتار داده و به دنبال تعامل با کشورهایی است که به نوعی با آمریکا مشکل دارند و یا اینکه دلایل دیگری در روای آن نهفته است؟ در پاسخ به این پرسش بسیاری از ناظران سیاسی بر اصل شکست سیاست‌های تحریمی آمریکا در قبال کوبا تاکید دارند چنانکه اوباما رئیس جمهور آمریکا رسما اعلام می‌کند که ۵ دهه تحریم کوبا شکست خورده است. آمریکا عملا توان ادامه مقابله با کوبا را نداشته بویژه اینکه جامعه جهانی نیز به مقابله با تحریم‌های ضد کوبایی آمریکا روی آورده است که شامل کشورهای اروپایی نیز می‌شود. نکته مهم دیگر آنکه آمریکا در حالی به تقابل با کوبا و کشورهای انقلابی آمریکای لاتین پرداخته که ازیک سو گرایشات ضد امپریالیستی در آمریکای لاتین به شدت افزایش یافته بگونه‌ای که نه تنها دولتمردان بلکه مردم این منطقه نیز مقابله با آمریکا را یک اصل اساسی می‌دانند. نکته قابل توجه رویکرد این منطقه به پیوند با مبارزان با استکبار جهانی در سایر نقاط جهان از جمله در غرب آسیا است چنانکه از حامیان بزرگ فلسطین ملت‌ها و کشورهای آمریکای لاتین شده‌اند.

در ادامه می خوانیم: از سوی دیگر رقابتی شدید میان کشورها برای حضور در آمریکای لاتین ایجاد شده است. از روسیه و چین گرفته تا هند و آلمان و فرانسه. بحران اقتصادی در جهان و رشد اقتصادی آمریکای لاتین زمینه‌ساز این رویکردها بوده است. آمریکا اکنون با دو چالش مواجه است نخست رویکرد مقاومتی در آمریکای لاتین و دوم رویکرد جهانی به آمریکای لاتین. چنانکه کنگره آمریکا در راهبردهای امنیتی و سیاسی اعلام کرده، از بحران‌های آمریکا را آمریکای لاتین تشکیل می‌دهد. بسیاری از ناظران سیاسی بر این عقیده‌اند آمریکا با رویکرد به کوبا به‌عنوان الگوی مقاومتی آمریکای لاتین به دنبال نمایش چهره جدید از خود است تا با این بزک کردن چهره راهی برای ورود به منطقه ایجاد نماید. این درحالی است که رفتار آمریکا نشان می‌دهد این کشور در نهایت به دنبال تعامل با کوبا با آمریکای لاتین نمی‌باشد چرا که به گفته مقامات کوبایی همچنان به اجرای تحریم‌ها ادامه می‌دهد و از سوی دیگر از راهبرد کودتای نرم برای بحران سازی اجتماعی در کوبا بهره می‌گیرد چنانکه کوبا اعلام کرده است که آمریکا باید سیاست تغییر رژیم کوبا را متوقف کند تا روابط کلی دو کشور بهبود یابد. عدم صداقت رفتاری آمریکا زمانی آشکارتر می‌شود که آمریکا همزمان با رویکرد به کوبا به بحران‌سازی در ونزوئلا، بولیوی، اکوادور و حتی برزیل و آرژانتین می‌پردازد که نشانگر طراحی احتمالی آمریکا برای تکرار کودتاهای دهه ۱۹۷۰ که به سرنگونی آلنده انقلابی در شیلی منجر شد، است.

فرجام نبرد دیپلمات‌ها/ روز پایداری در برابر «پایداری»/ رازهای وین و هزینه های هتل محل مذاکرات/ قاتل بخشیده‌شده دوباره آدم کشت/ سکوت عجیب نهادهای تأثیرگذار

با صدور قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل، روزنامه اصلاح طلب شرق "فرجام نبرد دیپلمات‌ها"، را در صفحه نخست خود قرار داد: دومین روز تاریخی تیرماه ٩۴ رقم خورد. شش روز بعد از دستیابی به توافق هسته‌ای در وین، قطع‌نامه ٢٢٣١ شورای امنیت، این توافق را به اتفاق آرا تصویب کرد. قطع‌نامه‌ای که متضمن لغو تحریم‌های اعمال‌شده علیه ایران در برابر برخی محدودیت‌ها در یک زمان‌بندی مشخص است.توافق هسته‌ای ایران و ١+۵، مسیر طولانی وین به نیویورک و از قصر تاریخی کوبورگ تا برج شیشه‌ای سازمان ملل را پیمود. از شش قطع‌نامه که در فاصله سال‌های ٢٠٠۶ تا ٢٠١٠ در شورای امنیت به تصویب رسیده بود، گذشتیم تا به قطع‌نامه جدید برسیم. عصر دیروز به وقت تهران، اعضای شورای امنیت به ریاست دوره‌ای نیوزیلند با ١۵ رأی مثبت، قطع‌نامه جدیدی برای ایران تصویب کردند. قطع‌نامه جدید که با شماره ۲۲۳۱ به تصویب رسیده، تمام کشورهای عضو سازمان ملل را به اجرای «برنامه جامع اقدام مشترک» یا متن توافق هسته‌ای ایران با گروه ١+۵ موظف می‌کند. قطع‌نامه‌های پیشین علیه ایران ذیل موادی تصویب شده که هرکدام از آنها ایران را خطری برای صلح و امنیت جهان می‌شناساندند.

در ادامه آمده: بعد از تمدید مذاکره در نوامبر و نیمه‌شبی در وین بود که در جلسه‌ای غیررسمی جواد ظریف از برنامه خود درباره قطع‌نامه شورای امنیت خبر داد. از او در مورد نگرانی انتخابات کنگره در آن زمان و اکثریت جمهوری‌خواه آن پرسیدم و او پاسخ داد برنامه این است که قطع‌نامه‌ای در شورای امنیت تصویب می‌شود که تمام تحریم‌های پیشین را لغو می‌کند. با تصویب این قطع‌نامه دیگر ایران نیست که قانون‌شکن محسوب می‌شود، کنگره آمریکا یا هرجای دیگر که بخواهد بار دیگر ایران را تحریم کند، قانون‌شکن شناخته می‌شود.  ٢٨ سال بعد از ٢٩ تیری که قطع‌نامه ۵٩٨ در شورای امنیت تصویب شد که به جنگ ٨ ساله ایران و عراق، خاتمه می‌داد، این‌بار قطع‌نامه جدیدی در همان تاریخ به ۶ تحریم پیشین علیه ایران پایان می‌دهد. روز گذشته این اتفاق تاریخی در حالی رقم خورد که ایران به دلیل برنامه هسته‌ای به فهرست تحریم‌ها افزوده شده بود و اکنون با داشتن همین برنامه قطع‌نامه جدیدی دریافت کرده که روند خروج از آن را طراحی کرده است. نکته دیگر اینجاست که متن این قطع‌نامه توسط نماینده ایران و آمریکا در جریان مذاکرات هسته‌ای نوشته شد. یعنی کشوری که مشمول قطع‌نامه بوده نگارش متن را برعهده داشته است. علاوه بر اینها نباید از یاد برد که تمام کشورهای دیگری که مشمول قطع‌نامه‌های فصل ٧ شورای امنیت بودند با جنگ از این قطع‌نامه بیرون آمدند و اکنون ایران استثنای این قاعده تاریخی است…روز گذشته ١۵ عضو شورای امنیت به این قطع‌نامه رأی مثبت دادند. سامانتا پاور، سفیر آمریکا در سازمان ملل که پس از تصویب این قطع‌نامه، در جلسه شورای امنیت، سخن می‌گفت با اشاره به جنگ و خون‌ریزی در خاورمیانه و شمال آفریقا بر اهمیت حل بحران اتمی ایران با توسل به دموکراسی تأکید کرد. وی در عین حال مدعی شد که حل‌وفصل مناقشه اتمی ایران به معنای نادیده‌گرفتن «کارنامه حقوق بشری تهران» یا اقدامات ایران در حمایت از آنچه او «تروریسم» نامید، نیست. سامانتا پاور همچنین از ایران خواست شهروندان آمریکایی زندانی، جیسون رضاییان، امیر حکمتی و کشیش سعید عابدینی را آزاد کند و پیگیر وضعیت رابرت لوینسون مفقود‌شده نیز باشد. همچنین پاور با اشاره به اینکه در پی این توافق در ارتباط با فعالیت‌های هسته‌ای ایران محدودیت‌هایی ایجاد می‌شود گفت: فعالیت‌های بالستیکی و موشکی ایران نیز در پی این توافق تحت نظارت سختی قرار خواهند گرفت. او با بیان اینکه ٩٠ روز دیگر مصوبه شورای امنیت اجرائی می‌شود، افزود: تحریم‌ها علیه ایران زمانی لغو می‌شود که ایران اقدامات لازم را انجام دهد. دیگر اعضای شورای امنیت نیز در این جلسه صحبت کردند. آنها از تصویب این قطع‌نامه استقبال کردند.  

"روز پایداری در برابر «پایداری»"، عنوان گزارشی است از شرق که به موضوع حضور ظریف و معاونانش در مجلس شورای اسلامی می پردازد: فصل تازه‌ای از رویارویی موافقان و مخالفان توافق هسته‌ای آغاز شده است. آتش نقدها از زیر خاکستر دلواپسی بیرون زده و حالا کار به نامه‌نگاری رسیده است. مخالفان دست به قلم شده‌اند و به روحانی و لاریجانی چنین نوشته‌‏اند: «ازآنجا‌که متن «جمع‌بندی مذاکرات» وین هنوز در داخل کشور به تصویب نرسیده است، حق هرگونه «تحفظ و شرط» درباره قطع‌نامه شورای امنیت برای ایران محفوظ است».در‌همین‌حال، علی لاریجانی و مردان نزدیکش در بهارستان تمام‌قد از توافق دفاع و از واپسین مصوبه‌شان حمایت کرده‌اند. پایداری آنها در برابر «جبهه پایداری»‌ها تا اینجای کار، ماراتنی نفس‌گیر بوده است و گویا کماکان ادامه خواهد داشت. رویارویی در روزی است که جواد ظریف و صالحی میهمانان صحن علنی مجلس خواهند بود؛ این دو بنا است امروز درباره توافق هسته‌ای به نمایندگان گزارش و به سؤال‌ها پاسخ بدهند. در این بزنگاه، کاظم جلالی، رئیس فراکسیون رهروان و نزدیک‌ترین چهره به رئیس مجلس، صریح‌تر از همیشه خطاب به دلواپس‌های بهارستان نوشته است: «پنهان نیست که دیپلماسی پرهزینه امروز، ره‌آورد کسانی است که دیروز برای رفتن به شورای امنیت سوت و کف می‌زدند و آن را صرفا کاغذپاره می‌دانستند. دیپلماسی پرهزینه امروز مربوط به کسانی است که دیروز در مقابل سخنان بیهوده‌ای همچون هولوکاست -که حتما به نفع رژیم کودک‌کش صهیونیستی تمام شده است- یا سکوت کرده بودند یا با رویکرد تشکیکی از آن حمایت کرده بودند».

در ادامه می خوانیم: با اینکه برخی نمایندگان می‌گویند «تاریخ‌مصرف دلواپسی‌هاشان گذشته است»، هنوز ردپای نقد و نظرهاشان را می‌توان در برخی نطق‌ها و شبکه‌های اجتماعی دید. برخی در اینستاگرام‌شان از نتیجه توافق اظهار ناامیدی کرده‌اند و آن را «بدتر از بد» دانسته‌اند و برخی دیگر در صحن علنی مجلس از تصمیم آقای رئیس و مصوبه اخیر مجلس گله دارند و آن را تحدید قوه مقننه می‌دانند. دلواپس‌ها، هر چه باشند، مصوبه مجلس در این زمینه بالای ٢٠٠ رأی دارد و بعید به‌نظر می‌رسد کوشش‌های این طیف سیاسی خاص راه به جایی برد. عوض حیدرپور، عضو کمیسیون امنیت مجلس، در گفت‌و‌گو با «شرق» این‌طور نگرانی‌ها را «دلواپسی تاریخ‌مصرف گذشته توصیف کرده است و خواستار همدلی دولت و مجلس و دیگر نهادهاست».نطق الیاس نادران در صحن علنی از جانب برخی نمایندگان، نطقی گستاخانه توصیف می‌شود. عابد فتاحی از فحوای کلام نادران گله دارد و به «شرق» می‌گوید: «همه می‌دانیم اکثریت مجلس به مصوبه نهایی برای تصویب متن توافق در شورای‌عالی امنیت رأی داده‌اند و درست نیست گستاخانه به نقد تصمیم نمایندگان پرداخته و رئیس مجلس را زیر سؤال ببریم. باید به رأی اکثریت و دموکراسی پارلمانی احترام بگذاریم». نادران در نطق اخیرش رئیس‌مجلس را به نقض آیین‌نامه داخلی متهم کرده بود و از دورخوردن مجلس در موضوع هسته‌ای سخن گفته بود و اینکه مصوبه اخیر از مجلس در برخی مسئولیت‌ها و تصمیم‌گیری‌ها سلب اختیار کرده است…نطق الیاس نادران در صحن علنی از جانب برخی نمایندگان، نطقی گستاخانه توصیف می‌شود. عابد فتاحی از فحوای کلام نادران گله دارد و به «شرق» می‌گوید: «همه می‌دانیم اکثریت مجلس به مصوبه نهایی برای تصویب متن توافق در شورای‌عالی امنیت رأی داده‌اند و درست نیست گستاخانه به نقد تصمیم نمایندگان پرداخته و رئیس مجلس را زیر سؤال ببریم. باید به رأی اکثریت و دموکراسی پارلمانی احترام بگذاریم». نادران در نطق اخیرش رئیس‌مجلس را به نقض آیین‌نامه داخلی متهم کرده بود و از دورخوردن مجلس در موضوع هسته‌ای سخن گفته بود و اینکه مصوبه اخیر از مجلس در برخی مسئولیت‌ها و تصمیم‌گیری‌ها سلب اختیار کرده است.

"رازهای وین" و هزینه های هتل محل مذاکرات، عنوان گزارش شرق از اخبار حاشیه ای مذاکرات هسته ای در وین است: مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای موسوم به ١+۵ بعد از ١٢ سال پایان یافت. مذاکراتی که در کنار اخبار اصلی که در رسانه‌ها منتشر می‌شد، رازهای بسیاری داشت که دیپلمات‌ها سعی می‌کردند به رسانه‌ها درز پیدا نکند و تلاش داشتند آن‌ را مخفی نگه دارند، اما گاهی تلاش‌هایشان به نتیجه نمی‌رسید. دور آخر این مذاکرات که ١٩ روز به طول انجامید، نیز «راز» کم نداشت، که به‌دلیل تأثیرنگذاشتن بر مذاکره یا بازگو نمی‌شد یا آنکه نیمی از ماجرا بازگو شد. مذاکره برای لغو تحریم تسلیحاتی موجب مشاجره بین وزیر خارجه ایران و دیگر مذاکره‌کنندگان هم شده بود. یک‌بار در مشاجره ظریف با جان کری آن‌قدر صدایشان بالا رفته بوده که یکی از دستیاران کری در اتاق را باز کرده و به آنها گفته صدا تا انتهای هتل می‌رود. فردای آن روز هم وزیر خارجه آلمان هنگام صرف صبحانه از ماجرای صدای بلند ظریف حرف زده است. اما درگیری لفظی دیگری که حاشیه‌های زیادی ایجاد کرد، با حضور وزرای خارجه دیگر و فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا انجام شد. در این جلسه فیلیپ هاموند، وزیر خارجه انگلیس خطاب به ظریف گفته که نمی‌توانیم تحریم تسلیحاتی ایران را برداریم، چون شما تهدید منطقه هستید. جواد ظریف که بابت جنگ ایران و عراق همیشه یک اعتراض فروخفته در گلو دارد، بعد از شنیدن این جمله برآشفته‌شده و از حمایت نظامی طرف مقابل از عراق در جریان جنگ با ایران انتقاد شدید کرده و از فروش‌میلیاردها دلار سلاح به عربستان و کشورهای منطقه گفته و اینکه توجیهی ندارد که ایران را تهدید منطقه به حساب بیاورند. فدریکا موگرینی بعد از شنیدن این حرف‌ها از موضع تهدیدآمیزی به ظریف گفته که «با این حرف‌ها پس توافقی نداریم و به خانه‌هایمان برگردیم». جواد ظریف هم در واکنش به این جمله بلافاصله گفته: «هیچ‌وقت یک ایرانی را تهدید نکنید». پشت‌بند این جمله ظریف، سرگئی لاوروف هم می‌گوید «و‌یک روس را». همین جمله لاوروف موجب می‌شود که کمی التهاب جلسه کاسته شود و از برهم خوردن مذاکره پیشگیری شود. عباس عراقچی که در این‌گونه جلسات نقش آرام‌کردن ظریف را برعهده دارد این بار هم این کار را کرده ولی بعد گفت آن‌قدر شدت این تنش بالا بوده که نگران شده بودند مذاکرات به‌هم خورد. 

در ادامه می خوانیم: عدم‌حضور لاوروف در مراسم قرائت بیانیه پایانی مذاکره در مرکز رسانه‌ای اتریش تعجب بسیاری را برانگیخت. به‌نظر می‌رسید حتی فیلیپ هاموند که جایش کنار لاوروف در نظر گرفته شده بود هم از عدم حضور او بی‌اطلاع بود. البته او نیم‌ساعت قبل در مراسم عکس دسته‌جمعی اعلام توافق که در مقر سازمان‌ملل برگزار شد، حضور داشت و حتی عکسی از حضور او در مرکز رسانه‌های اتریش نیز منتشر شد. مقامات ایرانی گفتند که لاوروف برای رفتن به مراسم شام در ازبکستان عجله داشت. بااین‌حال، جواد ظریف در هواپیمای بازگشت به ایران، در پاسخ به سؤال علت حضورنیافتن لاوروف در عکس دسته‌جمعی سکوت کرد. ..شنیده‌های خبرنگار «شرق» از برخی افراد نزدیک به تیم مذاکره‌کننده حاکی از آن است که روزهای آخر مذاکره، تلفن‌ها و ایمیل‌های اعضای تیم مذاکره‌کننده ایران با مشکل مواجه شده بود. آنها برای ارسال یک ایمیل یا برقراری تماس با مشکل مواجه بودند. گفته می‌شود این مسئله در ادامه موضوع شنودهای جاسوسی بوده که از مذاکرات هسته‌ای ایران انجام می‌گرفته و عامل آن اسرائیل بوده است. حوه پرداخت هزینه‌های هتل کوبورگ موضوع جذابی است. اینکه هزینه‌های تیم‌های مذاکراتی را چه کسی پرداخت می‌کند، سؤالی بود که از یکی از اعضای تیم مذاکره‌کننده ایران پرسیدم و او جواب داد: «دولت اتریش پرداخت‌کننده عمده این هزینه‌ها بوده است. هزینه غذا و محل اقامت رئیس هیأت‌های مذاکره‌کننده و همچنین هزینه اتاق مذاکره با وزارت خارجه اتریش بود. اما اگر هیأتی نیاز به اتاق بیشتری داشت باید هزینه آن را خود پرداخت می‌کرد». محاسبه کنید که از اوایل بهمن ٩٢ تا دور آخر مذاکره، حدود ٢٠ دور مذاکره در وین و در هتل کوبورگ انجام شده و در برخی از دورهای مذاکره اعضای تیم‌ها بین ١۵ تا ٢٠ روز در هتل مستقر بوده‌اند. «مت وایزر»، خبرنگار روزنامه آمریکایی «بوستون‌گلوب»، در گزارشی از حاشیه‌های مذاکره هسته‌ای نوشته: «تیم مذاکره‌کننده آمریکا در وین در پنج هفته ۴,۵ کیلو پاستیل پیچی با طعم توت‌فرنگی، ٩ کیلو پنیر رشته‌ای، ١٣.۵ کیلو آجیل مخلوط و میوه خشک‌شده و بیش از ٢٠٠ بسته برنجک خورده است. همچنین تعداد بسته‌های قهوه اسپرسو که مصرف کرده‌اند مدت‌هاست که سه رقمی شده است». می‌توان حدس زد که این مذاکرات چه هزینه گزافی برای کشور میزبان داشته است. 

"قاتل بخشیده‌شده دوباره آدم کشت"، عنوان یکی از اخبار روزنامه شرق است:  جوانی که چهار سال پیش مرتکب قتل شده اما از اولیای‌دم رضایت گرفته بود، چهار ماه بعد از آزادی، فردی دیگر را کشت. به گزارش خبرنگار ما، وقوع نزاع منجر به جرح در پارک دوکوهه واقع در اتوبان شهید دوران ساعت سه بامداد جمعه گذشته از طریق مرکز فوریت‌های پلیسی ١١٠، به ‌کلانتری تهران‌نو اعلام و با حضور مأموران در محل مشخص شد جوانی ٣١ساله به نام مجید مورد اصابت ضربات چاقو قرار گرفته و به بیمارستان منتقل شده است. دو ساعت بعد به مأموران اعلام شد مجید با وجود اقدامات درمانی به علت واردشدن ضربه چاقو به شکم و قفسه سینه فوت شده است. به این ترتیب، کارآگاهان جنایی وارد عمل شدند و با تحقیق از شاهدان درگیری، اطلاع پیدا کردند یکی از دو جوانی که با مجید زدوخورد می‌کردند، دوست خود و درواقع شخص ضارب را به نام «حمید» صدا می‌زد. در ادامه تحقیقات میدانی و با شناسایی افرادی که بیشترین تردد را به پارک محل جنایت داشتند، هویت کامل حمید (٢٣ساله) به‌عنوان یکی از مجرمان سابقه‌دار مورد شناسایی قرار گرفت. بررسی سوابق «حمید» نشان داد وی در سال ٩٠ نیز در پرونده منجر به جنایت دستگیر، اما با جلب رضایت اولیای‌دم و پس از تحمل کیفر در فروردین سال جاری آزاد شده است.کارآگاهان به محل سکونت حمید در منطقه پیروزی مراجعه و اطلاع پیدا کردند او در زمان درگیری با مقتول از ناحیه دست مورد اصابت ضربات چاقو قرار گرفته و برای انجام اقدامات درمانی به بیمارستان مراجعه کرده است.

در ادامه این خبر آمده: مأموران با حضور در بیمارستان، متهم را دستگیر کردند و او در همان تحقیقات اولیه به درگیری با مقتول اعتراف و دوستش به نام خسرو (٢٨ساله) را نیز به‌عنوان شرکت‌کننده در درگیری معرفی کرد. به این ترتیب، خسرو نیز دستگیر و به اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ منتقل شد.حمید و خسرو انگیزه درگیری خود با مقتول را «چشم‌توچشم‌شدن» عنوان کردند و گفتند: «در حال خروج از پارک و رفتن به خانه بودیم که با دو جوان (مقتول و دوستش) چشم‌توچشم شدیم و به این بهانه، مشاجره بین دوطرف شروع شد. در ادامه مشاجره به درگیری کشیده شد تا اینکه آن دو نفر از داخل ماشین خودشان چاقو و قمه برداشتند و به طرف ما حمله کردند و ما نیز برای آنها چاقو کشیدیم که یکی از آنها از ناحیه شکم و پهلو چاقو خورد».سرهنگ آریا حاجی‌زاده، معاون مبارزه با جرائم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ، با تأیید این خبر، گفت: با توجه به اعتراف صریح هر دو متهم به مشارکت در درگیری منجر به جنایت، قرار بازداشت موقت توسط مقام قضائی برای آنها صادر شد و متهمان به منظور انجام تحقیقات تکمیلی در اختیار اداره دهم ویژه قتل پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفتند.

"سکوت عجیب نهادهای تأثیرگذار"، عنوان یادداشتی انتقادی از روزنامه شرق از توقف اکران فیلم سینمایی رستاخیز به کارگردانی احمدرضا درویش است: توقف نمایش فیلم رستاخیز اتفاق تلخی است و طبیعی است که ورود هنرمندان سینما به مفاهیم و وقایع دینی بعد از این با ریسک بیشتری دنبال می‌شود و طبیعی است که هرچقدر ریسک فعالیتی به سمت بالا سوق یابد، ورود اهل فن به این فعالیت کمتر خواهد شد. البته درویش و تیم سازنده‌اش می‌دانستند که ورود به این حیطه بالاخص نمایش چهره اهل‌بیت سلام‌الله‌علیها و بالاخص حضرت اباالفضل(ع) بدون هزینه نخواهد بود. آنان می‌دانستند قطعا از یک‌سو با واکنش تعدادی از مراجع دینی با نگاه خیرشان و از دیگرسو با واکنش تندروها مواجه خواهند شد. عده‌ای قلیل که همیشه با مفاهیم و آموزه‌های دینی آن‌ طوری ‌که خودشان می‌پسندند برخورد می‌کنند! به‌هرحال چنانچه بخواهیم مفاهیم والای اسلام را گسترش دهیم، چاره‌ای نداریم که از این رسانه پرنفوذ با خبرگانش استفاده کنیم و طبیعی است تا زمانی که این مسئله نزد این مراجع عظام حل نشود نمی‌توان تبلیغ دین اسلام را با ابزارهای پرقدرت زمانه به پیش برد و حضرت علی(ع) هم ١۴ قرن پیش به‌درستی فرمودند: فرزند زمانه خویش باشید که اشاره‌ای است به ضرورت تجهیز به ابزار روز… .در این اتفاق تلخ از منظر مجموعه قوانین رسمی کشور، ارشاد برای حفظ شأنیت نهاد مرجعیت گویا چاره‌ای نداشت که از نمایش فیلم رستاخیز جلوگیری کند.  تا آنجایی که اطلاع دارم، هم تیم سازنده و هم مدیران ارشاد رایزنی‌هایی را با تعدادی از مراجع معظم داشته‌اند.

در ادامه آمده: با توجه به تکثر آرای این نهاد مهم درخصوص الزامات مسائل فقهی باید بپذیریم که اتفاق‌نظر مراجع در چگونگی نمایش چهره اهل بیت(ع) تقریبا غیرممکن است و طبیعی است که اختلاف فتاوی فقهی نزد مراجع شیعه یکی از دلایل پویایی فقه شیعی است. در این اختلاف فقهی که اکثر فقها رأی به بلامانع‌بودن نمایش چهره اهل بیت(ع) داده‌اند و عده‌ای از مراجع عظام نظر فقهی دیگری دارند، انتظار ایستادگی ارشاد و تیم سازنده کمی دور از واقع‌بینی و انصاف است. البته طبیعی است هزینه روانی عدم نمایش فیلم توسط ارشاد بالطبع به‌دلیل جایگاه حاکمیتی این وزارت در میان افکار عمومی بالا خواهد بود و انگشت بی‌تدبیری و ناامیدی به‌سوی دولت تدبیر و امید نشانه خواهد رفت! اما نکته‌ای که نباید از دید اذهان عمومی پنهان بماند، سکوت معنادار نهادهای دینی، عمومی، رسانه ملی و مجلس شورای اسلامی است که به‌نحوی در نمایش فیلم نقش داشتند و قبل از نمایش فیلم کمک کردند تا فیلم به اکران عمومی به بهترین نحو ممکن درآید اما اکنون، سکوت عجیبی این نهادها را دربر گرفته است و گویا حاضر نیستند حداقل جهت احترام به افکار عمومی نقش خود را در این «توقف نمایش» و یا حداقل ضرورت نمایش این فیلم بازتعریف کنند! سازمان تبلیغات اسلامی و حوزه هنری، سپاه پاسداران، بسیج، صداوسیما، مجلس شورای اسلامی و سایر نهادها و دستگاه‌هایی که به‌نحو مطلوب به کمک نمایش فیلم آمدند و سازندگان را سپاس گفتند اگر از ارشاد به نهاد مرجعیت نزدیک‌تر نباشند، قطعا دورتر نیستند و طبیعی است که ارشاد به‌دلیل ورود بخشی از مرجعیت به‌تنهایی توان مدیریت موضوع را نخواهد داشت. این نهادهای مهم دینی، هنری، نظامی و رسانه‌ای می‌توانستند با رایزنی‌های خود ارشاد را در توضیح ضرورت نمایش این فیلم به احترام اکثریت نهاد مرجعیت پس از بالاگرفتن اعتراضات یاری رسانند. حداقل می‌توانستند بخشی از مسئولیت این تصمیم عدم نمایش را برعهده بگیرند!نگارنده در پایان این یادداشت نمی‌تواند تأسف شدید خود را از رفتار به دور از مکارم دین محمد(ص) و اخلاق حسینی(ع) در تجمع روز چهارشنبه جلو وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ابراز ندارد و به بهانه دفاع از دین و قیام حسین(ع) و مرجعیت تمام آموزه‌های دینی را عده‌ای در این تجمع به سخره گیرند و یک بچه هیأتی و عاشق حسین (ع) را به‌خاطر ساخت فیلمی از مولایش به باد دشنام گیرند! نهاد مرجعیتی که نگارنده می‌شناسد، حفظ آبروی مؤمن را برتر از حفظ کعبه می‌شناسد و نشان‌دادن تصویر غیرمعصومین(ع) در درجه بعد از این ضرورت «حفظ آبروی یک مسلمان» یقین نزد نهاد مرجعیت و عاشقان اهل بیت(ع) است!

شورای امنیت ماشه را چکاند؛ نوبت ایران است/ عربستان، ۴۰۰۰ بمب برای تصرف عدن!/ حباب وعده‌ها با توافق اولیه خالی شد/ برو گمشو!

روزنامه کیهان با تیتر "شورای امنیت ماشه را چکاند / نوبت ایران است"، به استقبال صدور قطعنامه جدید شورای امنیت سازمان ملل رفته است: شورای امنیت سازمان ملل،روز گذشته(دوشنبه) قطعنامه‌ای ضد ایرانی را تصویب کرد. حال نمایندگان مجلس شورای اسلامی می‌بایست با عنایت به اصول قانون اساسی و با توجه به خدعه طرف مقابل، مفاد توافق وین را با خطوط قرمز جمهوری اسلامی ایران مورد تطبیق قرار دهند و به رسالت تاریخی خود عمل کنند.شورای امنیت سازمان ملل دیروز(دوشنبه) قطعنامه پیشنهادی آمریکا در خصوص جمع‌بندی مذاکرات ایران و گروه ۱+۵ را به اتفاق آراء تصویب کرد.تمامی ۱۵ عضو این شورا به این قطعنامه رأی مثبت دادند. در پی جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه موسوم به ۱+۵ در شهر وین اتریش، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را تصویب کرده که براساس آن برجام مورد تایید قرار گرفته است. قطعنامه‌های پیشین شورای امنیت علیه ایران در قطعنامه جدید به‌صورت مشروط لغو شده اما با مکانیزم نسبتا ساده‌ای قابلیت بازگشت دارد. تائید توافق براساس قطعنامه‌ای صورت می‌گیرد که در آن جزئیات مهمی در مورد مسئله ساز و کار بازگشت تحریم‌ها (موسوم به مکانیزم ماشه)، تحریم‌های تسلیحاتی و همچنین روند حل اختلاف تشریح شده است. طی چند روز گذشته مواردی از این قطعنامه انتقادهایی جدی را در میان محافل سیاسی و رسمی ایران برانگیخته است. بندهای ۱۱ و ۱۲ این پیش‌نویس که به مکانیزم ماشه مربوط می‌شد، اصلی‌ترین کانون این انتقادات بود.یکی از موارد گنجانده شده در قطعنامه شورای امنیت، سازوکار بازگشت تحریم‌های ایران در صورت نقض ادعایی توافق است. با توجه به مفاد بندهای ۱۱ و ۱۲ قطعنامه، تحریم‌ها به همان نحو که حالا اجرایی هستند به جای خود خواهند برگشت و اصطلاحا «ماشه» تحریم‌ها عمل خواهد کرد.

در ادامه می خوانیم: با توجه به آنچه در متن برجام و ضمایم آن و همچنین قطعنامه شورای امنیت آمده است، روند بازگشت تحریم‌ها به این نحو است که اگر یکی از اعضای ۱+۵ ادعا کند که ایران مفاد توافق را نقض کرده است، می‌تواند آن را ابتدا به کمیسیون مشترکی که از ۸ عضو (ایران، آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، انگلیس، آلمان و اتحادیه اروپا) تشکیل شده ببرد. در صورتی که این مسئله، در این کمیسیون که با توجه به ترکیب اعضا، طرف غربی همواره در آن اکثریت را در اختیار دارد، حل نشد، این مسئله به اطلاع شورای امنیت سازمان ملل می‌رسد.از زمان اعلام «مورد جدی عدم انطباق» اقدامات ایران با مفاد توافق وین، شورای امنیت ظرف نهایتا ۳۰ روز به درخواست یک عضو یا به ابتکار رئیس شورا تشکیل جلسه می‌دهد و ادامه «لغو» قطعنامه‌های پیشین به رأی گذاشته می‌شود. اگر در این ۳۰ روز قطعنامه‌ای تصویب نشود، تحریم‌ها به همان نحو که حالا اجرایی هستند، به جای خود خواهند برگشت. متن قطعنامه نشان می‌دهد که نهایتا سازوکاری در آن پیش‌بینی شده که هرچند بازگشت تحریم‌ها را همچنان نیازمند تصمیم‌گیری شورای امنیت می‌داند، اما از آن مهمتر، همانطور که واشنگتن هدف‌گذاری کرده بود، حق وتو را از روسیه و چین گرفته و این ابزار را در اختیار تمامی اعضا قرار داده که بتوانند به سادگی تحریم‌های ایران را بازگردانند. در حقیقت فرآیند بازگشت تحریم‌ها برعکس شده، یعنی به جای آنکه شورای امنیت برای بازگرداندن تحریم‌های ایران رأی‌گیری کند، به صورت دوره‌ای برای «ادامه تعلیق» تحریم‌ها رأی‌گیری می‌کند. در چنین حالتی هرکدام از اعضای دائم شورای امنیت قادر خواهد بود با استفاده از حق وتو، از تصویب «ادامه تعلیق» تحریم‌ها جلوگیری کرده و موجب بازگشت تحریم‌ها شود…با توجه به تذکرات متعدد مسئولان عالیرتبه نظام درخصوص هوشیاری نسبت به خدعه و نیرنگ طرف مقابل، حال مجلس شورای اسلامی رسالتی تاریخی بر دوش دارد. نمایندگان ملت می‌بایست با توجه به اصول قانون اساسی از جمله اصل ۷۷ – طبق این قانون عهدنامه‌ها، مقاوله‌نامه‌ها، قراردادها و موافقت‌ نامه‌های بین‌المللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد –  متن توافق وین را مورد کنکاش و بررسی دقیق قرار دهند و خطوط قرمز جمهوری اسلامی ایران که به صورت شفاف بیان شده است، به عنوان معیار و شاخص مورد استفاده قرار گیرد. دیروز(دوشنبه) پس از صدور قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد، وزارت امور خارجه ایران بیانیه‌ای در ۱۴ بند صادر کرد. در بخشی از بیانیه فوق آمده است: در برجام به وضوح تصریح شده است که اتحادیه اروپایی و آمریکا هر دو از بازگرداندن یا تحمیل مجدد تحریم‌ها و اقدامات محدودیت ساز که منطبق با برجام رفع شده‌اند، خودداری خواهند ورزید. تفاهم بر آن است که بازگرداندن یا تحمیل مجدد تحریم‌ها و اقدامات محدودیت ساز از جمله از طریق تمدید، به مثابه عدم پایبندی اساسی خواهند بود که ایران را از تعهداتش بطور جزئی یا کلی معاف خواهد ساخت.

"عربستان، ۴۰۰۰ بمب برای تصرف عدن!"، عنوان یادداشت روز کیهان به قلم سعدالله زارعی، کارشناس مسائل بین  الملل است که به تحولات یمن پرداخته است: جنگ یکطرفه و بدون توجیه رژیم سعودی علیه مردم مظلوم یمن در پنجمین روز ماه حرام -رجب- آغاز شد و در ماه مبارک رمضان استمرار پیدا کرد. در طول این مدت رژیم سعودی به نصیحت خیرخواهان و مجامع انسانی اعتنا نکرد و به جنایات فراوانی دست زد که نتیجه آن کشته و زخمی شدن هزاران انسان بی‌گناه یمنی شد. تجاوز به یمن در هر ماهی از منظر شرعی، فعل حرام محسوب می‌شود، حرمت این جنگ در ماه حرام مضاعف می‌شود چرا که از یک سو یمنی‌ها کاری علیه عربستان یا حتی رژیم آل سعود نکرده بودند تا جنگ علیه آنان توجیه داشته باشد و از سوی دیگر به فرض اینکه کاری هم کرده باشند، آغاز جنگ در ماه رجب کاملاً غیر شرعی است و جالب این است که حکم حرمت جنگ در ماههای حرام- ذی قعده، ذی‌حجه، رجب و محرم- پیش از اسلام حتی از سوی قبایل وحشی و خونریز عرب نیز محترم شمرده می‌شد و اسلام این سنت را مورد تأیید و تأکید قرار داد. خداوند متعال ابتدا در آیه ۳۶ سوره توبه بطور اجمالی- منها اربعهًْ حرم- به ماههای حرام اشاره کرده و سپس در آیه ۲۱۷ سوره بقره، حکم آن را با صراحت بیان فرموده است: «قل قتال فیه کبیر» ادامه جنگ تجاوزکارانه آل‌سعود در ماه مبارک رمضان که نزد مؤمنان ماه رحمت است، نیز از منظر شرعی گناه بزرگ محسوب می‌شود چرا که ریختن خون انسان آنهم انسان مؤمن حرام است. کما اینکه خداوند متعال در ادامه آیه ۲۱۷ سوره بقره به این موضوع اشاره کرده و گناه آن را از گناه شکستن حرمت ماه حرام بالاتر دانسته است.

در ادامه آمده: تکیه عملیاتی رژیم سعودی طی روزهای گذشته عمدتاً به نیروهای وابسته به القاعده، نیروهایی که طی ماههای گذشته با محوریت امارات آموزش دیده و آماده شده بودند و نیز عواملی که در داخل منطقه جنوب با وعده‌ها و دلارهای زیاد جذب شده بودند، قرار داشت و در واقع آنچه طی ۵ روز گذشته مشاهده کردیم همه ظرفیتی بود که برای آماده شدن آن چند ماه تلاش شده بود و به نظر نمی‌آید امکان جدیدی برای اضافه شدن به آن‌ها وجود داشته باشد. جنبش انصارالله در این میان تلاش خود را روی وارد کردن تلفات انسانی علیه رقیب متمرکز کرده است کما اینکه اقدامات روزهای اخیر، به کشته شدن صدها نفر و اسارت صدها نفر دیگر از متجاوزین انجامیده است. در مناطق شمالی نیز، انصارالله تلاش کرد تا مخاطراتی را متوجه مجموعه‌های نظامی آل‌سعود بنماید و برابر گزارش‌هایی که مراکز رسمی نظیر خبرگزاری فرانسه و بعضی از محافل آمریکایی ارائه کرده‌اند تعداد نظامیان سعودی که در جیزان و مناطق اطراف آن کشته شده‌اند از مرز ۱۰۰۰ نفر فراتر رفته است.در مجموع بنظر می‌آید جنگ طی هفته‌های آینده نیز ادامه پیدا کند و در این میان مردم یمن در جنگی نابرابر نیاز به «کمک جدی» دارند هر چند آنان بدون کمک نیز از استقلال و تمامیت ارضی و امنیت خود دفاع خواهند کرد. 

با پایان مذاکرات هسته ای، مردم منتظر گشایش های در اقتصاد و وضعیت معیشتی خود هستند اما به نظر می رسد رسانه های دولتی سعی می کنند تا این موضوع را به افکار عمومی بقبولانند پس از توافق، قرار نیست معجزه اقتصادی رخ دهد. کیهان در یکی از گزارش های مربوط به اخبار ویژه خود به این موضوع با تیتر "حباب وعده‌ها با توافق اولیه خالی شد" اشاره کرده است: «دولتی‌ها که تا دیروز مردم را به برداشته شدن تحریم‌ها امید می‌دادند و از گشایش‌ها‌ در زندگی آنان خبر می‌دادند، اینک دیگر از امید سخن نمی‌گویند و در تریبون‌های مختلف تکرار می‌کنند پس از توافق قرار نیست اتفاق خاصی در زندگی مردم رخ دهد»!این تحلیل را سایت تابناک منتشر کرد و نوشت: این روزها خبرها و گزارش‌های زیادی منتشر می‌شود مبنی بر اینکه در صورت تصویب توافق ایران و غرب قرار نیست اتفاق خاصی بیفتد و مردم در زندگی یا اقتصادشان تحولی را احساس کنند، مطالبی که عکس ادعاها و مطالب قبل از توافق وین است. تا همین چند ماه پیش، یکی از مشاجرات اصلی بین دولت و منتقدان، در مورد کارآمدی و ناکارآمدی تحریم‌ها بود. بدین ترتیب که دولتی‌ها تحریم‌را مانع عمده رشد و شکوفایی اقتصاد کشور و مانعی در راه تحول در رفاه مردم می‌دانستند. این ادعاهای دولتی به حدی پیش رفت که حتی رئیس‌جمهور محترم در یک سخنرانی از ضرورت برداشته شدن تحریم‌ها برای حل مشکل آب خوردن مردم سخن گفت.همه این دعواها و مشاجرات ادامه داشت تا ایران و غرب حول یک متن برای ایجاد حداکثر شفافیت در برنامه هسته‌ای و در مقابل برداشته شدن تحریم‌ها به یک توافق اولیه دست یافتند. در این مرحله البته لحن دولتی‌ها هم تغییر یافت. دولتی‌هایی که تا دیروز مردم را به برداشته شدن تحریم‌ها امید می‌دادند و از گشایش‌ها در زندگی آنان خبر می‌دادند، اینک دیگر از امید سخن نمی‌گویند و در تریبون‌های مختلف تکرار می‌کنند پس از توافق قرار نیست اتفاق خاصی در زندگی مردم رخ دهد.

"برو گمشو!"؛ عنوان بخش گفت و شنود کیهان است:

 

دسته : اخبار میانه